Po nieco niższym zamknięciu w piątek, w poniedziałek 26 kwietnia europejski rynek pszenicy ponownie odnotuje wzrosty. Poziom 250 euro za tonę staje się zatem coraz bardziej wyraźny. W przypadku nowych zbiorów również poczyniono znaczne postępy. Jakie są argumenty za tym?
Światowy rynek pszenicy stoi w obliczu napiętej sytuacji podaży i popytu. Zwłaszcza teraz, gdy na wszystkich obszarach uprawnych na półkuli północnej jest stale zimno i sucho. Ostatnie okruchy starych zbiorów sprzedają się po coraz wyższych cenach m.in. we Francji i Rosji. Dzieje się tak pomimo nałożonych wcześniej podatków eksportowych.
W tym artykule:
Chiny znowu miedź
Jednak rynek zbóż koncentruje się głównie na roku żniw 2021. Europa ma nowego nabywcę: Chiny. Ciągle krążą historie, że kraj ponownie zwraca się do UE po pszenicę. Dotyczy to wyłącznie pszenicy pochodzącej z Francji. W ciągu ubiegłych dwóch lat Chiny kupowały także pszenicę z tego kraju. W sezonie 2-2020 będzie to 21 mln ton. To wynik porównywalny z sezonem poprzednim. Polityka Chin zakłada mniejszą zależność od 1,6 lub 1 dostawców, szczególnie z Ameryki Północnej.
Ile pszenicy kupił ten kraj we Francji, można się tylko domyślać. Szacunki wahają się od 500.000 2013 ton do nawet miliona. Według plotek miały zostać wysłane latem tego roku. Dzięki gwałtownie rosnącym cenom kukurydzy w USA – najwyższym od lipca 20 r. – pszenica z Europy ma przewagę konkurencyjną przy cenie XNUMX dolarów za tonę dostarczaną do chińskich portów. Nawiasem mówiąc, pszenica z Ameryki Północnej jest obecnie również tańsza niż kukurydza. Utrzymujący się popyt w Azji jest dobry dla Francji. Klienci z Afryki Północnej coraz częściej kupują rosyjską pszenicę.
Poprawia się także sytuacja na rynku jęczmienia
Porozumienia z Chinami miały miejsce przed ożywieniem na Matif w zeszłym tygodniu, które zatem otrzymają dodatkowe wsparcie. Rynek jęczmienia również wygląda bardziej pozytywnie. Chiny bojkotują australijski jęczmień i kupują go także we Francji.
Po znaczących wzrostach rynek zbóż w Paryżu odetchnął w piątek spokojnie. Po chwili oddechu będzie ona kontynuowana w poniedziałek. Cena wzrosła z 236,25 euro do najwyższego poziomu 243,75 euro za tonę. Poziom cen 250,00 euro za resztki starych zbiorów staje się coraz bardziej wyraźny. Również data wygaśnięcia kontraktu majowego 10e pojawia się. To sprawia, że jest to ostateczny impuls dla tego towaru.
Rośnie cena nowych zbiorów
Nowe zbiory w kwietniu były dość stabilne i wahały się w granicach 197–200 euro. Zmieniło się to w połowie kwietnia i od początku ubiegłego tygodnia gwałtownie wzrosła do 220,75 euro za tonę. W poniedziałkowe popołudnie cena wynosi już 223 €, a kontrakt grudniowy również podąża za tym trendem. Jedną z głównych przyczyn tego ruchu jest utrzymująca się zimna i szczególnie sucha pogoda. Nie jest to jeszcze tak naprawdę widoczne w prognozach zbiorów. Jednak nawet przy dobrych zbiorach sytuacja w zakresie podaży i konsumpcji pozostaje napięta. To mocniej osadza byki w siodle. Fundusze kupują także na rynku kontraktów terminowych. Grają po wyższych cenach (długość netto). W perspektywie krótkoterminowej w UE należy spodziewać się przelotnych opadów deszczu, jednak w dłuższej perspektywie pogoda pozostanie sucha i niezwykle zimna.
Kolejną przyczyną wzrostu cen pszenicy jest wzrost cen kukurydzy na ziarno w Paryżu i Chicago. Niskie temperatury w USA utrudniają siew kukurydzy, a z powodu suszy zbiory kukurydzy w Brazylii nie rosną dobrze. Dodaj do tego zimną pogodę na Ukrainie i w Rosji, a będziesz miał wystarczająco dużo zmartwień o nowe zbiory kukurydzy. Dane dotyczące całkowitych zbiorów pozostają na razie wyższe od tych z 2020 r. Zimna pogoda w USA również nie sprzyja zasiewom soi, które pod koniec ubiegłego tygodnia osiągnęły najwyższy poziom od 8 lat.