Hodowcy soi ze Stanów Zjednoczonych poddawani testom zgodnie z protokołem Amerykańskiej Rady Eksportu Soi (Ussec) spełniają bardziej rygorystyczne wymogi zrównoważonego rozwoju opracowane przez Europejskie Stowarzyszenie Handlu Producentów Pasz (Fefac). Firma Ussec ogłosiła to w tym tygodniu, ku zadowoleniu Holenderskiego Stowarzyszenia Przemysłu Paszowego (Nevedi).
Zatwierdzenie zostało ogłoszone w tym tygodniu przez USSEC. Chociaż ostatnio wśród organizacji pozarządowych toczyło się wiele dyskusji na temat skuteczności certyfikatów zrównoważonego rozwoju, Flipsen twierdzi, że jest to najlepiej funkcjonująca metoda osiągnięcia bardziej zrównoważonej uprawy. Dla holenderskiego przemysłu mieszanek paszowych, który wykorzystuje wyłącznie certyfikowaną soję, ważne jest, aby hodowcy ze Stanów Zjednoczonych mogli w dalszym ciągu ją dostarczać.
Fefac powoli ustala bardziej rygorystyczne wymagania dotyczące zrównoważonej soi
Wiosną tego roku Fefac zaostrzył szereg wymagań z tzw.Wytyczne dotyczące pozyskiwania soi„ dalej, mówi Flipsen. Obecnie wymaga się jeszcze więcej w oparciu o kryteria, między innymi w zakresie wymogów środowiskowych i społecznych.
Flipsen wyjaśnia: „Fefac opracował„Wytyczne dotyczące pozyskiwania soi„opracowaliśmy rodzaj nadrzędnego systemu odniesienia dla odpowiedzialnej soi. Istnieje wiele odrębnych rodzajów certyfikatów reprezentujących odpowiedzialną soję. Przykładami tego są obecnie testowane certyfikaty SSAP (US Soy Sustainability Assurance Protocol) i RTRS (Roudtable for Responsible Soy). Niezależny organ, jakim jest ITC (Międzynarodowe Centrum Handlu, stowarzyszone z Narodami Zjednoczonymi) sprawdził teraz, czy soja posiadająca certyfikat SSAP spełnia bardziej rygorystyczne wytyczne Fefac, co wydaje się mieć rację. Było to konieczne, aby od 1 stycznia uznać północnoamerykańską soję SSAP za zrównoważoną. Dla holenderskich dostawców mieszanek paszowych stowarzyszonych z Nevedi ta dostępność jest ważna, ponieważ korzystają z 100% certyfikowanej soi.
Chociaż wpływ na rynek w perspektywie krótkoterminowej jest niewielki, Flipsen uważa, że w dłuższej perspektywie ważne jest, aby soja północnoamerykańska spełniała wymagania Fefac. Komisarz Unii Europejskiej ds. klimatu Frans Timmermans zamierza nałożyć bardziej rygorystyczne wymogi na import produktów, które mogły wiązać się z wylesianiem. Może to oznaczać, że europejscy importerzy są w większym stopniu uzależnieni od soi z Ameryki Północnej. „Jesteśmy przeciwni wprowadzeniu bardziej zrównoważonej uprawy soi za pomocą przepisów. Bardziej rygorystyczne przepisy europejskie spowodują, że plantatorzy z Ameryki Południowej będą rezygnować z upraw i eksportować do Chin. Oznacza to, że wszelkie dotychczasowe wysiłki zostaną cofnięte”.
„Chcemy nadal inwestować w system certyfikatów, w którym pracujemy (we współpracy ze środowiskiem biznesowym) nad bardziej zrównoważoną uprawą soi. Nie jest jednak całkowicie wykluczone, że ostatecznie zostaną wprowadzone bardziej rygorystyczne europejskie przepisy dotyczące importu soi z „obszarów ryzyka”, takich jak Ameryka Południowa. Dlatego ważne jest, aby teraz inny ważny region eksportu spełniał nasze wymagania.
Szeroki zestaw wymagań
Według Ussec amerykańscy dostawcy sektora pasz dla zwierząt są zajęci przechodzeniem na bardziej zrównoważoną produkcję. Amerykańscy producenci soi mogą wykazać, że spełniają europejskie wymagania Fefac, przeprowadzając badania zgodnie z tymi nowymi wymaganiami (protokół SSAP). Na przykład protokół Ussec gwarantuje między innymi, że cała badana soja jest wolna od wylesiania.
Oprócz wymogów związanych z zapobieganiem wylesianiu certyfikowani plantatorzy zwiększyli efektywność wykorzystania gruntów, wody i energii. Spośród całej soi amerykańskiej importowanej do Europy 80% spełnia wymagania SSAP. Monitorowaniem i monitorowaniem zgodności z wymaganiami zajmuje się Departament Rolnictwa Stanów Zjednoczonych.
Unia Europejska importuje stosunkowo niewielką część ze Stanów Zjednoczonych
W roku importu lipiec 2020/czerwiec 2021 kraje Unii Europejskiej sprowadziły ze Stanów Zjednoczonych 5,7 mln ton nasion soi, śruty sojowej i oleju sojowego. Całkowity europejski import soi w tym samym okresie wyniósł 32,1 mln ton. Stany Zjednoczone produkują około 110 milionów ton soi.
Głównymi dostawcami są Brazylia i Argentyna. Ze względu na swoją jakość soja z Ameryki Południowej lepiej nadaje się na paszę dla zwierząt, zwłaszcza młodych. Jest to obecnie główny powód większej popularności soi z tych regionów niż z Ameryki Północnej.