Cena pszenicy CBoT przebiła psychologiczną barierę 1.000 dolarów za buszel. Gdzie możemy kupić zboże? To jest pytanie, które zadają sobie traderzy. Dopóki nie otrzymamy odpowiedzi na to pytanie, rynek będzie mógł kontynuować ruch wzrostowy.
Kontrakt na pszenicę marcową zamknął się we wtorek wieczorem, 1 marca czasu holenderskiego, po cenie 1.007,75 dolarów za buszel (w przeliczeniu na około 334 euro za tonę). Po otwarciu cena wzrosła do 1.009,25 dolarów za buszel (335 euro za tonę). Kontrakt majowy wzrósł jeszcze bardziej. Po zamknięciu na poziomie 984 dolarów za buszel, cena wynosi obecnie 1.059 dolarów za buszel (352 euro za tonę). Stanowi to wzrost o 7,6%. Kontrakt lipcowy przebił również barierę 1.000 dolarów, osiągając cenę 1.025 dolarów za buszel (340 euro za tonę). Są to najwyższe ceny od marca 2008 roku.
Kontrakt na pszenicę marcową na giełdzie Matif zamknął się we wtorek 1 marca ceną 351,25 euro za tonę. To absolutny rekord i kwota wyższa o niemal 40 euro od poprzedniego szczytu; w listopadzie 2021 r. Kontrakt majowy zamknął się na poziomie 340 euro za tonę. W przypadku nowych zbiorów ceny mogą już przekraczać 300 euro za tonę; wrzesień zamknął się na poziomie 306,50 euro za tonę. Cena kukurydzy zamknęła się na poziomie znacznie wyższym, wynoszącym 340 euro za tonę. To o 20 euro więcej niż poprzedni rekord.
Gdzie mogę kupić pszenicę?
Rosja i Ukraina są głównymi eksporterami zboża. Znaczna część tego eksportu odbywa się poprzez porty nad Morzem Czarnym. Te porty (szczególnie na Ukrainie) są teraz zamknięte, a statki nie mogą do nich wpływać ani wypływać. Walki spowodowały również zniszczenia infrastruktury niezbędnej do transportu zboża z terenów uprawnych do portów. Według informatorów, trudno oszacować skalę zniszczeń. Jednak międzynarodowi handlarze zbożem zakładają, że nawet jeśli walki ustaną natychmiast – co jest mało prawdopodobne – dostawy pszenicy z tego regionu pozostaną zakłócone na dłużej.
Dlatego też pilnie poszukuje się krajów, które mogą wypełnić lukę powstałą po utracie Rosji i Ukrainy. Jednakże oba kraje mają tak duży wolumen eksportu, że trudno jest wypełnić tę lukę. Stąd obecne bezprecedensowe wzrosty cen. Lepiej drogo niż nie na sprzedaż, taki jest nastrój wśród handlarzy. Nie można zatem wykluczyć dalszego wzrostu cen, informują osoby z wewnątrz. Nawet cena pszenicy wynosząca 400 euro za tonę nie wydaje się nie do pomyślenia.
Obawy budzą także nowe zbiory. Pszenica w Rosji i na Ukrainie dobrze przetrwała zimę i do zeszłego tygodnia prognozy były „dobre” lub „bardzo dobre”. Ale tak jak nie ma możliwości wywiezienia zboża, tak samo rolnicy mają trudności ze sprowadzaniem do kraju nawozów, środków ochrony roślin i części maszyn. To kosztuje – jakkolwiek na to nie spojrzeć – dochód. Takie uprawy jak jęczmień jary, kukurydza i soja nie zostały jeszcze zasiane i istnieje wątpliwość, czy zaplanowane obszary rzeczywiście zostaną obsiane. Widać to już na rynkach terminowych po stosunkowo wysokich cenach kontraktów na nowe zbiory.