Gwałtowne spowolnienie brazylijskiego eksportu cukru sprawia, że ceny cukru białego utrzymują się w pobliżu najwyższych poziomów od 12 lat. Ponadto w krajach azjatyckich rosną obawy o dostępność tego słodzika. W Europie Zachodniej długotrwałe opady deszczu opóźniają zbiory buraków, a przetwórstwo we francuskich cukrowniach stanęło w miejscu z powodu mniejszych dostaw.
Kontrakty na biały cukier w Londynie systematycznie rosną od początku października i od listopada utrzymują się na najwyższym poziomie od ponad dwunastu lat. W chwili pisania tego tekstu (wtorek, 14 listopada) cena kontraktowa wynosi 758 dolarów za tonę. Nadal utrzymują się obawy dotyczące dostępności cukru na świecie, a wiele organizacji handlowych i grup zajmujących się produkcją cukru szacuje, że światowa produkcja cukru jest niższa od spożycia. Chociaż w ostatnich latach zapasy spadły. Na kilku kontynentach produkcja rozczarowuje. Brazylia z kolei może wyprodukować i wyeksportować rekordową ilość cukru, ale problemy logistyczne na razie nie pozwalają na osiągnięcie tego celu.
Produkcja cukru w Brazylii w ostatnich miesiącach przebiegała bardzo sprawnie i przynosiła wysokie plony, co pozwala jej mieć szansę na pobicie rekordu sezonu 2020/21. Według danych Rabobanku, produkcja do końca października wyniosła 37,2 mln ton cukru, co jest wynikiem powyżej średniej. Oznacza to również, że można zwiększyć eksport, szczególnie biorąc pod uwagę obecne zapotrzebowanie na cukier. Jest jednak pewien poważny błąd. Według międzynarodowej firmy żeglugowej Williams Shipping czas oczekiwania w kilku dużych portach znacznie się wydłużył i wynosi od tygodnia do ponad półtora miesiąca. Agencja Reuters podaje, że infrastruktura jest w pełni wykorzystywana, ale oprócz cukru eksportowane są obecnie także bardzo duże zbiory soi i kukurydzy. Również te produkty eksportowe zmierzają w kierunku rekordowych ilości ze względu na dobre zbiory. W rezultacie w kraju powstają duże zapasy cukru. Jednakże, oferta ta będzie dostępna tylko przez ograniczony czas i taki cukier prędzej czy później trafi na rynek.
Ograniczenia eksportowe
Tymczasem w Indiach, jednym z największych producentów cukru na świecie, rozpoczął się sezon przetwórstwa cukru trzcinowego. Według Indyjskiego Stowarzyszenia Młynów Cukrowych (ISMA) plony trzciny cukrowej są obecnie znacznie niższe niż w latach ubiegłych z powodu suszy w ważnych regionach uprawowych Maharasztry i Karnataki, będącej skutkiem zjawiska pogodowego El Niño.
Aby chronić rynek krajowy, rząd Indii ogłosił w październiku bezterminowe przedłużenie ograniczeń eksportowych. W zeszłym roku azjatycki kraj nałożył ograniczenia na eksport cukru, ustalając kwotę 6,1 miliona ton. Rząd pod koniec października zasugerował, że nie ustali nowych kwot, dopóki nie uzyska lepszego obrazu całkowitej produkcji cukru w kraju. Biorąc pod uwagę spodziewane zbiory trzciny cukrowej, ilość cukru przeznaczona na eksport w tym sezonie będzie minimalna, a być może nawet zerowa. Tajlandia, która znajduje się w pierwszej trójce największych eksporterów cukru na świecie, w ostatnich miesiącach mocno ucierpiała z powodu suszy, co oznacza, że eksport będzie niższy od średniej.
Powodzie we Francji
W Europie Zachodniej obfite opady deszczu mają wpływ na przebieg zbiorów buraków. Producent cukru Cosun poinformował wcześniej w tym miesiącu, że kampania jest kontynuowana, mimo że brakuje wielu milimetrów. Harmonogramy skupu buraków zostały znacznie skorygowane, ponieważ w niektórych przypadkach wilgotne warunki uniemożliwiały zbiór buraków na tych działkach. W niektórych rejonach popyt na buraki jest dość niezadowalający, jednak fabryki są nadal zaopatrywane w wystarczającą ilość buraków, aby kontynuować produkcję. Jednak procent tary wzrasta. W pierwszym tygodniu listopada średnio wynosiło ono 12,1%, w porównaniu do 8,6% w pierwszym tygodniu kampanii. Zawartość cukru pozostaje na tym samym poziomie ze względu na ciemną pogodę i od kilku tygodni nie wzrasta i wynosi 15,8%.
Jak podaje francuski przetwórca cukru Tereos, we Francji opady deszczu skutkują znacznie mniejszymi zbiorami buraków, a nawet opóźnieniami w produkcji. Połowa cukrowni zmuszona została do ograniczenia produkcji, ponieważ plantatorzy buraków cukrowych nie są w stanie zebrać tak dużych ilości plonów z powodu intensywnych opadów deszczu. Zwłaszcza cukrownie położone na północy mają do przetworzenia mniej buraków, a w ostatnich tygodniach spadło tam dużo opadów. W ciągu ostatnich kilku dni doszło do kolejnej katastrofy: kilka północnych regionów, np. departament Calais, zostało dotkniętych powodzią.