Zawartość cukru w ​​burakach rozczarowuje również poza Holandią

Firma Cosun Beet Company wyprodukowała figury en Ogłoszono cenę buraków na zbiór w 2023 roku, podkreślając, że był to rok wegetacyjny pełen wyzwań i charakteryzujący się ekstremalnymi warunkami pogodowymi. Zawartość cukru spadła na początku miesięcy zimowych i wyniosła 15,6% w kraju, czyli prawie 1% mniej niż w 2022 r. Inne dane, takie jak procent tary, również nie były takie złe.

Połowa Europy Zachodniej wydobywa buraki
Późna wiosna, po której nastąpił okres suszy, spowodowała opóźnienie wzrostu. Chociaż opóźnienie wzrostu uległo znacznej poprawie w trakcie sezonu dzięki wystarczającej wilgotności i wyższym temperaturom, mokra jesień i zima spowodowały, że wiele kombajnów buraczanych było zmuszonych do pogłębiania. Nie dotyczyło to tylko Holandii, ponieważ także w innych krajach europejskich zbiory nie przebiegały automatycznie ze względu na mokre warunki, a zawartość cukru nadal pozostaje nieco niższa niż w innych latach. Ponadto plony również znacznie się różnią, a zbiory pozostawiają ślad na polu.

Podobnie jak Cosun, kilku europejskich producentów cukru zakończyło w tym miesiącu kampanię dotyczącą buraków lub jest na jej końcowym etapie. Nasi południowi sąsiedzi jako jedni z pierwszych zasygnalizowali zakończenie kampanii z końcem stycznia. Belgijski dziennik Tiense Suiker poinformował, że mokre zbiory, wystarczająca podaż i transport doprowadziły do ​​wielu wyzwań podczas kampanii. W ramach tej kampanii fabryka przetworzyła łącznie 3,5 miliona ton buraków. Pomimo późnego siewu, plony marchwi poprawiły się dobrze dzięki sprzyjającej pogodzie z wilgocią we wrześniu i październiku, ale tworzenie się cukru było opóźnione. Różne belgijskie media podają, że w Iscal, drugim producencie cukru w ​​Belgii, wyznaczony na koniec stycznia termin zakończenia kampanii nie został dotrzymany. Ograniczona część buraków nie została jeszcze zebrana, a niektóre zostały uszkodzone na skutek mrozu, co zmniejszyło wydajność. W tym czasie Iscal zwrócił się do Cosuna z prośbą o przetworzenie buraków w fabryce w Dinteloord. Zostało to odrzucone, ponieważ właśnie zakończyło trudną kampanię.

We Francji sezon buraczany 2023/24 był także rokiem pełnym wyzwań. Cukiernia Cristal Union przerobiła ostatnie buraki w drugim tygodniu lutego i zdaniem producenta cukru aż do ostatniego dnia było to wyzwanie, ze względu na mokrą pogodę. Firma stwierdziła, że ​​jej zakłady przemysłowe były w stanie dostosować działalność do trudnych warunków pogodowych w sezonie. Producent cukru osiąga średni plon buraków na poziomie 86 ton, co stanowi około średniej z 5 lat przy zawartości cukru na poziomie 17%.

Na północy Francji ze względu na duże opady nadal można uprawiać buraki, podobnie jak w Belgii i Holandii. Na przykład pod koniec 2023 r. kilka działek znalazło się pod wodą w wyniku powodzi, np. we francuskim departamencie Nord de Calais. W sumie nie będzie to dużo, ale producent cukru nie wypowiada się na temat hektarów. Tereos, kolejny duży producent cukru, nie poinformował jeszcze o zakończeniu kampanii buraczanej i posiada kilka cukrowni działających w północnych regionach. Mogą one zapewnić jasność co do kampanii buraczanej na tym obszarze w nadchodzących tygodniach.

Różne plony
Jak podaje Nordic Sugar, w zeszłym tygodniu zakończyła się także kampania buraczana w krajach skandynawskich. Zaczyna być trochę monotonnie, ale i tutaj sezon wegetacyjny i mokre zbiory mają swoje odzwierciedlenie w liczbach cukrowni. Na przykład zawartość cukru jest niższa niż w ciągu ostatnich pięciu lat w Danii, a tara i ekstrakcja są rozczarowujące. Fabryka w Szwecji również zgłasza bardzo trudny rok. W Polsce średni plon buraków wynosi 60 ton buraków z hektara, a zawartość cukru wynosi 15,4%. O tym informuje producent cukru Pfeifer & Langen Polska. Siew był znacznie opóźniony ze względu na niskie temperatury i opady, natomiast w okresie letnim problemem była susza, która zakłócała ​​wegetację, zwłaszcza w centralnej i zachodniej Polsce. W rezultacie plony były również bardzo zmienne.

14 lutego Nordzucker zakończył także kampanię na sezon 2023/24. We wtorek 20 lutego firma ogłosiła, że ​​kampania była jedną z najdłuższych i najbardziej wymagających w ostatnich latach. Nordzucker, który działa w siedmiu różnych krajach europejskich, w tym w Niemczech, stwierdził, że jego plony cukru z hektara są zgodne ze średnią pięcioletnią w Europie i wynoszą średnio około 75 ton z hektara. Wskazują również, że średnia zawartość cukru pozostawała nieco w tyle za innymi latami.

Notowania cukru pod presją
Ceny cukru w ​​Londynie i Nowym Jorku znajdują się pod presją na rynku kontraktów terminowych. Notowania ponownie poszły w górę w styczniu, ale obecnie tendencja ta dobiegła końca. Ponadprzeciętna brazylijska produkcja cukru w ​​2023 r. wywiera presję na rynek kontraktów terminowych ze względu na dużą podaż, ale w pełni wykorzystane możliwości eksportowe oznaczają, że eksport jest wolniejszy, niż by się tego chciało. Ponadto do produkcji etanolu wykorzystuje się mniej trzciny cukrowej, ponieważ cukier jest bardziej opłacalny niż to paliwo. Również w perspektywie nadchodzącego sezonu więcej trzciny cukrowej będzie przetwarzane na cukier.

Pomimo ponadprzeciętnej produkcji w Brazylii, światowe obawy o podaż cukru nie słabną. W Azji stowarzyszenia producentów cukru, takie jak ISMA w Indiach, ale także tajska spółdzielnia cukrowni, potwierdzają produkcję cukru poniżej średniej. W Tajlandii osiągnięto nawet najniższe plony od 13 lat i o 32% mniej niż w roku 2022/23. Chociaż te dwa kraje znajdują się w pierwszej piątce największych eksporterów cukru na świecie. W chwili pisania tego tekstu kontrakt na cukier biały w Londynie wynosił 624 dolarów za tonę. Tydzień temu cena wahała się pomiędzy wzrostami i stratami i kształtowała się na poziomie około 650 dolarów za tonę. Kontrakt na cukier surowy w Nowym Jorku na równowartość 504 dolarów za tonę.