Lepsze prognozy dotyczące produkcji cukru w różnych częściach świata powodują, że ceny cukru spadają na minus. Jest to obecnie najniższy poziom od ponad sześciu miesięcy. Europa Zachodnia należy do obszarów, w których produkcja cukru może mieć trudności z osiągnięciem w nadchodzącym sezonie wieloletniej średniej.
Od zeszłej zimy notowania cukru w Londynie i Nowym Jorku znajdują się pod większą lub mniejszą presją. Następnie zarówno rynki kontraktów terminowych w Nowym Jorku, jak i w Londynie osiągnęły najwyższy punkt, a londyńskie kontrakty terminowe nadal przekraczały 740 dolarów za tonę białego cukru we wrześniu i listopadzie. Od tego czasu ceny znacznie spadły, a czasami wyszły z dołka, by ponownie spaść. Dzieje się tak głównie za sprawą najwyższej produkcji w Brazylii, co przełożyło się na dużą podaż na rynku światowym.
Pod koniec czerwca notowania w Londynie gwałtownie wzrosły. Każdy, kto spojrzy teraz ponownie, zobaczy, że niecały miesiąc później osiągnięto najniższy punkt od półtora roku. We wtorek po południu, 23 lipca, zarząd podał 526,10 dolarów za tonę. Spadek jest częściowo skutkiem poprawy perspektyw produkcyjnych w krajach azjatyckich. Tam zjawisko pogodowe El Niño ustępuje miejsca El Niña, które zamiast suszy powoduje więcej opadów w tej części świata. Produkcja cukru w Brazylii również utrzymuje się powyżej średniej, jak pokazują dane brazylijskiego stowarzyszenia cukrowniczego Unica dotyczące postępu w produkcji cukru.
Brazylia znów dobrze zaczyna
Przy rekordowej produkcji znacznie przekraczającej 40 milionów ton cukru (i wolumenie eksportu, który również pobił rekord), Brazylia zapewniła w zeszłym sezonie duże dostawy na rynek światowy. Kraj Ameryki Południowej również dobrze rozpoczął nowy sezon przetwórstwa. Produkcja cukru od kwietnia osiągnęła już poziom 14,2 mln ton, czyli o 16% więcej niż w tym samym okresie ubiegłego roku. Ponadto 49,9% przetwarzanej trzciny cukrowej przeznacza się na produkcję cukru. Pozostałe 50,1% trafia do bioetanolu. Odsetek ten jest znacznie wyższy niż w pozostałych latach, a nawet wyższy niż w zeszłym sezonie przetwórczym. W pozostałych latach na produkcję cukru przeznaczono od 42% do 45% zużycia. Analitycy twierdzą, że zeszłoroczna rekordowa produkcja nie zostanie osiągnięta, ponieważ warunki uprawy były gorsze niż w zeszłym roku. Jednak w ostatnich latach powierzchnia ta wzrosła. Wynika to z poprawy opłacalności upraw w związku ze wzrostem cen cukru.
Eksport w Brazylii również w tym sezonie ma się dobrze. W pozostałych latach eksport cukru z kraju jest dość spokojny, ale jego wielkość utrzymuje się na dobrym poziomie jak na tę porę roku. Dzieje się tak również dlatego, że kraj nadal posiada duże zapasy z poprzedniego sezonu. Według danych brazylijskiego przedsiębiorstwa żeglugowego Cargonave eksport brazylijskiego cukru wzrósł o 50% w ciągu pierwszych 6 miesięcy 2024 r., do 15,2 mln ton. Największym klientem była Indonezja.
Nadwyżka cukru stale rośnie
Jak już wcześniej napisano, rynek kontraktów terminowych na cukier również znajduje się pod presją ze względu na lepsze prognozy dotyczące cukru w Azji. Tam zjawisko pogodowe La Niña w nadchodzących miesiącach ustąpi miejsca El Niño, co oznacza, że w Azji należy spodziewać się większych opadów, co sprzyja uprawie trzciny cukrowej. Z tego powodu znana w branży cukrowniczej brytyjska agencja rynkowa Czarnikow również podniosła swoje prognozy dotyczące światowej produkcji cukru. Widzą, że różne regiony świata produkują więcej niż w roku ubiegłym, np. Tajlandia, Pakistan czy Indie. Są to wszyscy główni producenci cukru w porównaniu z innymi krajami. Zwiększają swoją poprzednią światową nadwyżkę cukru z 5,6 do 8,8 mln ton cukru. To sprawia, że światowa nadwyżka produkcyjna jest najwyższa od sezonu 2017/2018. Chociaż wielkość nadwyżki lub niedoboru cukru różni się od innych agencji rynkowych, zgadzają się, że podaż rośnie i w tym sezonie zamiast niedoboru występuje nadwyżka cukru. USDA potwierdziło to również w najnowszym raporcie dotyczącym cukru.
Plony buraków cukrowych w Europie skorygowane w dół
W Europie zbiory buraków cukrowych nieco rosną po bardzo mokrym początkach, ale według Europejskiego Urzędu Monitorowania Upraw Komisji Europejskiej zaległości nie są (jeszcze) nadrabiane. Z lipcowego raportu wynika, że średni plon buraków cukrowych został obniżony w Europie o ponad 1% do 73,4 ton z hektara. Miesiąc wcześniej było to 74,4 tony buraków z hektara. Zwykle dostarczają również prognozę plonów dla każdego kraju, ale tym razem jej brakuje. Jednak obecna prognoza plonów w Europie jest zgodna ze średnią pięcioletnią.
W porównaniu z resztą świata Europa z roczną produkcją cukru na poziomie 15–18 mln ton cukru stanowi stosunkowo niewielki udział. Ponadto UE eksportuje tylko niewielką część i importuje taką samą ilość. W zeszłym sezonie importowano więcej ze względu na niższą od średniej produkcję cukru. W efekcie to, co dzieje się w UE, wpływa jedynie w pewnym stopniu na światowy rynek cukru.