Można powiedzieć, że notowania cukru minęły już bardziej ekologiczne czasy. Ceny pozostają pod presją i średnio spadają. Jest to częściowo spowodowane produkcją cukru w Brazylii, ale na rynek wpływa również inna potęga słodząca.
Notowania cukru w Londynie na koniec listopada 2023 r. osiągnęły poziom powyżej 750 dolarów za tonę, ale po 9 miesiącach straciły około jedną trzecią swojej wartości. W ubiegły poniedziałek (6 sierpnia) cena kontraktu na cukier biały zamknęła się na poziomie 515,90 dolarów, najniższym od października 2022 roku. W ostatnich miesiącach cena cukru doświadczyła swobodnego spadku i innych gwałtownych spadków, choć często później następuje ich częściowe odbicie. Korekty te były zazwyczaj mniejsze od spadków, co oznacza, że w krótkim czasie rynek cukru smakuje plantatorom znacznie mniej słodko. Choć oczywiście istnieje różnica w porównaniu z europejskim rynkiem cukru, z (stałymi) umowami, które producenci tacy jak Tereos i Cosun zawierają ze swoimi klientami. Jednak rynek kontraktów terminowych na cukier dobrze odzwierciedla to, co dzieje się na rynku cukru. Nawiasem mówiąc, kontrakt na cukier surowy w Nowym Jorku pokazuje ten sam ruch.
Brazylia w dalszym ciągu wywiera presję na rynek
Zarówno światowe, jak i europejskie ceny cukru gwałtownie rosły do 2023 r. Miało to kilka przyczyn, a na czele z rozczarowującą produkcją cukru na różnych kontynentach. Tymczasem popyt na słodzik faktycznie wzrósł. Wysokie zbiory, a następnie seria pobitych rekordów brazylijskiego eksportu cukru nadały rynkowi cukru inny kierunek. Ten kraj Ameryki Południowej jest największym na świecie producentem cukru i zdecydowanie największym na świecie eksporterem cukru. Nawet teraz, w nowym sezonie przetwórczym 2024/2025, Brazylia nadal eksportuje duże ilości. Według przedsiębiorstwa żeglugowego Cargonova eksport cukru w pierwszej połowie 50 r. będzie o około 2024% wyższy niż w tym samym okresie ubiegłego roku.
Perspektywy nowych zbiorów trzciny cukrowej w Brazylii również nie są złe, jak wynika z szacunków i raportów UNICA, stowarzyszenia przetwórców trzciny cukrowej w Brazylii. W tej chwili opady deszczu wrzucają trochę piasku do silnika żniwnego, ale jest to zjawisko tymczasowe. Ze względu na mniej sprzyjającą pogodę nie należy spodziewać się ponownie rekordowych plonów jak rok temu, ale karty dobrej produkcji cukru zostały przetasowane. Ze względu na wysokie zapasy i taką produkcję Brazylia w dalszym ciągu dostarcza cukier i zamiast go zwiększać, wywiera presję na rynek cukru.
Perspektywy Indie
Z udziałem na poziomie 15–17% średniej produkcji cukru Europa nie jest głównym producentem. Zwłaszcza jeśli chodzi o import i eksport, nasz kontynent ma niewielkie znaczenie na rynku światowym. Kolejną potężną potęgą, która może odcisnąć piętno na rynku cukru, są Indie. Perspektywy na nadchodzący sezon – po poprzednich latach, w których produkcja cukru była poniżej standardów – nieco się poprawiły. Warunki uprawy są korzystniejsze po stosunkowo suchej porze dzięki zjawisku pogodowemu El Niño. Co więcej, indyjski Departament Meteorologii (IMD) spodziewa się, że opady monsunowe w Indiach będą powyżej średniej w sierpniu i wrześniu, co będzie korzystne dla upraw trzciny cukrowej. Doniesienia te sprawiły, że w ostatnich dniach ceny cukru jeszcze bardziej spadły.
Apel o zniesienie zakazu eksportu
Jednakże w Indiach nadal obowiązuje zakaz eksportu tego słodzika. Wprowadzono to dwa lata temu i do dziś nie zniesiono. Zakaz wprowadzono w celu ochrony rynku krajowego. Przemysł cukrowniczy od dawna stara się znieść ten zakaz, częściowo chcąc skorzystać na wyższych cenach na rynku światowym. Obecne ceny są również wyższe niż na wewnętrznym rynku indyjskim. W ostatnim czasie indyjski przemysł cukrowniczy (ponownie) lobbował za zezwoleniem na eksport od 2 do 3 mln ton cukru w nadchodzącym sezonie, ze względu na wzrost zapasów w kraju. Dzięki poprawie perspektyw i zapasów istnieje duża szansa, że po raz pierwszy od dwóch lat eksport zostanie ponownie dopuszczony.
W Tajlandii, kolejnym głównym eksporterze cukru na świecie, nieco powyżej średniej w tej porze roku opady również sprzyjały uprawie trzciny cukrowej. Czerwiec był okresem bardziej suchym, co utrudniało rozwój trzciny cukrowej, ale obecnie wydaje się, że uprawa wraca do normy. Prognozy opadów są tam również dobre na nadchodzące miesiące, podobnie jak w Indiach.