Suchy start amerykańskiej pszenicy ozimej

Grudniowy kontrakt na pszenicę na Matif zamknął się wczoraj o 2,75 euro niżej do 215,75 euro za tonę. Na CBoT ceny zbóż również zamknęły się podczas ostatniej czerwonej sesji giełdowej. Pszenica spadła o 1,8%, do 5.65½ dolara za buszel. Kukurydza wykazała podobny ruch, zamykając się o 1,7% niżej, na poziomie 4.05¾ dolara za buszel. Soja nie wykazywała prawie żadnych wahań cen. Listopadowy kontrakt zamknął się o trzy czwarte centa niżej i wyniósł 10.13¾ dolara za buszel.

Międzynarodowa Rada Zbożowa (IGC) opublikowała wczoraj nowy raport rynkowy. Światowa produkcja pszenicy w sezonie 1/798 została zmniejszona o 2024 mln ton do 25 mln ton. Sezon wcześniej zebrano 795 mln ton pszenicy. Dla UE IGC obniżyła plony o 2,4 mln do 122,4 mln ton w porównaniu z prognozą sprzed miesiąca. Dla porównania, według IGC, w sezonie 2023/24 UE wymłóciła 133,1 mln ton pszenicy. Prognozę zbiorów pszenicy w Australii podwyższono o 1,7 mln ton do 31,8 mln ton. Zużycie pszenicy w sezonie 2024/25 utrzymało się na poziomie 803 mln ton w stosunku do poprzedniego miesiąca.

Całkowite zbiory zbóż IGC szacuje na 2.315 milionów ton. To rekordowe zbiory, zgodne z sierpniową prognozą. Zużycie zbóż nieznacznie wzrosło w porównaniu do poprzedniej prognozy, o 5 mln ton do 2.326 419 mln ton. IGC nie wprowadziła żadnych zmian w odniesieniu do soi. Produkcja szacowana jest na 406 mln ton, a zużycie na XNUMX mln ton.

Susza znów powróciła
W sercu amerykańskiego pasa pszenicy jest sucho. Nowy monitor suszy pokazuje, że 58% pszenicy ozimej w USA znajduje się na obszarach, na których występuje niedobór opadów. To sprawia, że ​​początek nowego sezonu jest znacznie bardziej suchy niż rok temu, kiedy 47% obszaru znajdowało się w strefie suszy. Warunki dla kukurydzy i soi są znacznie korzystniejsze pod względem suszy. 26% kukurydzy i 33% soi znajduje się na obszarach dotkniętych suszą w porównaniu z 58% i 53% w zeszłym roku. W porównaniu z zeszłym tygodniem w amerykańskim pasie kukurydzy zrobiło się znacznie bardziej sucho.

Sucho jest także w Argentynie. Tak jak niski poziom wody w Missisipi powoduje problemy w USA, Argentyna stoi przed podobnym problemem na rzece Parana. Poziom wody w rzece Parana jest drugim najniższym od 1970 r. Przez tę rzekę przepływa około 80% argentyńskiego eksportu zboża. Zasadnicza różnica w stosunku do np. Missisipi czy Renu w Europie polega na tym, że główny port morski nie jest położony przy ujściu rzeki. Duże statki pełnomorskie muszą przepłynąć około 250 kilometrów w górę Parany, zanim dotrą do portu Rosario, centrum przeładunku zboża w Argentynie. Ze względu na niski poziom wody statki te nie mogą być teraz w pełni załadowane. To sprawia, że ​​transport z Argentyny jest relatywnie kosztownym przedsięwzięciem.