Wojna na Ukrainie po raz kolejny przyciąga uwagę handlu zbożem. Rosyjskie ataki na dostawy energii elektrycznej Ukrainy i możliwe użycie przez Kijów rakiet dalekiego zasięgu przekładają się na wyższą premię wojenną na rynku pszenicy. Istnieją ostrożne pozytywne głosy w sprawie zbiorów pszenicy w 2025 r. Ukraiński Minister Rolnictwa spodziewa się wymłócić więcej pszenicy na większym obszarze, a jesienią w USA pogoda będzie dobra dla plantatorów pszenicy.
Grudniowy kontrakt na pszenicę zamknął się wczoraj o 1,75 euro wyżej i wyniósł 218 euro za tonę. Na CBoT pszenica w dalszym ciągu zyskiwała na dynamice, zamykając się o 2% wyżej i osiągając poziom 5.47¼ dolara za buszel. Kukurydza wzrosła o 1,2% do 4.29¼ dolara za buszel. Soja weszła w skład styczniowego kontraktu, który zamknął się o 1,1% wyżej przy cenie 10.09¾ dolara za buszel.
Wojna na Ukrainie trwa dziś prawie tysiąc dni. W ostatnich dniach nasiliła się przemoc. W następstwie zakrojonych na szeroką skalę ataków rakietowych Rosji na infrastrukturę energetyczną Ukrainy w zeszły weekend i rozmieszczenia północnokoreańskich najemników Amerykanie dali zielone światło dla użycia przez Ukrainę rakiet dalekiego zasięgu przeciwko Rosji. Narasta obawa przed dalszą eskalacją wojny, co przekłada się na wyższą premię wojenną w cenie, zwłaszcza na rynku pszenicy.
Zbiory zbóż w Rosji są mniejsze
Do 1 listopada Rosja zebrała o 12% mniej zboża w porównaniu z zeszłym sezonem. Pisze o tym rosyjska agencja informacyjna Interfax na podstawie informacji rosyjskiej agencji statystycznej Rosstat. W sumie rosyjscy rolnicy zebrali 124,3 mln ton zboża w porównaniu do 141 mln ton w zeszłym roku. Zebrano 95% zasianej powierzchni, czyli praktycznie tyle samo, co w zeszłym sezonie w tym samym dniu referencyjnym. Zbiory słonecznika wyniosły 13,9 mln ton w porównaniu do 14,6 mln ton w zeszłym sezonie. Rosyjscy rolnicy zebrali także nieco mniej buraków, bo 35,5 mln ton w porównaniu z 37,5 mln ton w zeszłym sezonie.
Ukraina może zebrać 2025 mln ton pszenicy w 25 r., w porównaniu do 22 mln ton według wstępnych danych dotyczących zbiorów w 2024 r., powiedział w wywiadzie dla Reuters ukraiński minister rolnictwa Taras Wysocki. Większe zbiory wynikają z powiększenia obszaru zasiewów. Po rekordowo suchym lecie i jesieni plantatorzy zbóż na Ukrainie uprawiają pszenicę ozimą w suchych warunkach, mając nadzieję na deszcz późną jesienią i łagodną zimę. W zeszłym miesiącu ukraiński serwis pogodowy podał, że prawie cała pszenica ozima na Ukrainie była słabo rozwinięta z powodu suszy. Według Wysockiego 90% zasianej powierzchni znajduje się nad ziemią, a plony ostatecznie zależą od pogody zimą i wiosną. Minister spodziewa się także, że wiosną przyszłego roku ukraińscy rolnicy wysieją więcej kukurydzy, a mniej soi. Ze względu na stosunkowo wysokie marże na soi w porównaniu do kukurydzy, ukraińscy plantatorzy zasiali soję w ubiegłym roku. Teraz, gdy cena soi znacznie spadła, a kukurydza radzi sobie lepiej, Wysocki spodziewa się, że w przyszłym sezonie będzie uprawianych o 500.000 500.000 hektarów soi mniej i o XNUMX XNUMX hektarów więcej kukurydzy.
Stan pszenicy ozimej ponownie się poprawił
USDA opublikowało wczoraj przedostatni raport dotyczący postępu upraw w tym sezonie. Zbiory kukurydzy i soi są już prawie zakończone i nie są już uwzględniane w raporcie. Zaawansowane są także siewy pszenicy ozimej, które obsiane zostały na 94% planowanej powierzchni. To tyle samo, co w zeszłym roku, ale średnia pięcioletnia wynosi 96%. Stan pszenicy ozimej poprawił się – 49% powierzchni uzyskało ocenę dobrą lub doskonałą w porównaniu z 44% w zeszłym tygodniu. Średnia dziesięcioletnia w tym tygodniu jest w 50% dobra lub doskonała. Z raportu Crop Progress wynika, że pogoda w USA jest w miarę korzystna dla plantatorów pszenicy ozimej. Uprawy skorzystały na deszczu. W ostatnich dniach w głównych regionach upraw pszenicy w USA spadło więcej opadów, a analitycy spodziewają się dalszej poprawy warunków uprawy pszenicy.
Podtekstem na rynku soi jest niedźwiedzi zdaniem analityków. Rynek odbił się wczoraj za sprawą kilku dużych zamówień, m.in. 135.000 tys. ton śruty sojowej do Filipin, 30.000 tys. ton oleju sojowego do Indii i 261.000 tys. ton soi do Meksyku. Wolumen tych zamówień jest jednak zbyt mały, aby realnie spowodować zmianę na rynku soi.