Rynek pszenicy rośnie z powodu suszy w USA, podczas gdy Europa pozostaje w tyle z powodu umiarkowanego popytu eksportowego i konkurencji. Różnice cen między Chicago a Paryżem pogłębiają się. Dowiedz się więcej o zmianach cen pszenicy w USA i UE.
W Stanach Zjednoczonych zbiory pszenicy osiągnęły najwyższy poziom od prawie dwóch lat. Analitycy wskazują, że niektóre szkody mogą być już nieodwracalne, zwłaszcza biorąc pod uwagę zaawansowaną fazę wzrostu upraw. Deszcze mogą przynieść lokalną ulgę, ale w niektórych regionach prawdopodobnie przyjdą za późno.
Narastają obawy na arenie międzynarodowej. Szacunki produkcji na sezon 2026/27 wskazują na spadki w Australii (-19%) i Kanadzie (-10%), częściowo z powodu mniejszych areałów uprawnych i normalizacji plonów po poprzednich, silnych latach. Wyższe koszty środków produkcji, takich jak nawozy, również wpływają na powściągliwość plantatorów. Potwierdza to obraz ograniczonej podaży na świecie i stanowi dodatkowe wsparcie dla rynku w Chicago.
Konkurencja pozostaje zacięta
Na tym tle rynek europejski rośnie, choć z nieco mniejszym przekonaniem. Na giełdzie Euronext Matif cena pszenicy wzrosła do najwyższego poziomu od około miesiąca, głównie w reakcji na wzrosty w USA i wyższe ceny ropy naftowej. Niemniej jednak czynniki bazowe nadal hamują wzrosty w Europie. Popyt eksportowy jest umiarkowany, a kupujący wstrzymują się z zakupami, podczas gdy pszenica z regionu Morza Czarnego pozostaje konkurencyjna cenowo.
Sytuacja regionalna również odgrywa rolę. Chociaż susza wymaga uwagi w niektórych częściach Europy, wilgotność gleby jest na razie wystarczająca. W rezultacie nie występuje ostry stres, który charakteryzuje rynek amerykański. W rezultacie Paryż podąża śladem Chicago, ale bez tej samej pilności.
Podsumowując, wyłania się obraz rynku, w którym Chicago wyznacza kierunek, a Paryż odpowiada. Dopóki ryzyko pogodowe w USA będzie dominować, a globalne oczekiwania produkcyjne będą pod presją, wzrostowa dynamika będzie się utrzymywać. Pytanie brzmi, czy Europa przyspieszy, czy też czynniki hamujące jeszcze bardziej pogłębią dystans dzielący ją od Chicago.
Kontrakt majowy wzrósł we wtorek w Paryżu o 2,50 euro do 197 euro za tonę. Nowe zbiory radzą sobie pod tym względem lepiej. Cena kontraktu wrześniowego wzrosła o 5,25 euro do 214,25 euro za tonę. Zwiększa to różnicę cen między starymi a nowymi zbiorami do 17,25 euro za tonę.
W Chicago maj zamknął się wyżej o 27,5 centa, do 6,49 dolara za buszel. Cena we wrześniu 2026 roku wzrosła o 28,25 centa do 6,70¾ dolara za buszel. W miesiącach kontraktowych w 2027 roku ceny wzrosły do nieco ponad 7 dolarów za buszel.
W rezultacie ceny wyraźnie rosną. Notowania starych zbiorów są wyższe w Chicago niż w Paryżu. Na giełdzie CBoT notowania na maj wynoszą równowartość 204 euro za tonę, czyli o 7 euro więcej niż w Paryżu. Nie dotyczy to jeszcze nowych zbiorów, choć różnice się zmniejszyły. Wrześniowy 2026 jest notowany na giełdzie CBoT po równowartości 211 euro za tonę, czyli o 3 euro taniej niż w Paryżu.
Wyższe ceny lokalne za nowe zbiory
W Holandii ceny starych zbiorów nie uległy większym zmianom. Giełda zbożowa w Groningen stabilizuje się na poziomie 191 euro za tonę. „Stabilne euro, duże zapasy końcowe i pozytywne oczekiwania dotyczące zbiorów hamują wzrost cen zbóż w UE” – twierdzi komisja notowań. Beurs Zuid w Goes utrzymuje notowania na poziomie 178–183 euro za tonę.
Middenmeer podnosi notowania pszenicy z rocznika 2025 o 1 euro do 189 euro za tonę. Cena nowego zbioru jest wyższa. Cena pszenicy z nowego zbioru, dostarczonej do studni, jest o 6 euro wyższa niż w zeszłym tygodniu, do 190 euro za tonę. To powoduje powrót do poziomu z połowy marca. Najniższy poziom cen nowego zbioru został osiągnięty w połowie kwietnia, na poziomie 180 euro za tonę.