Zapobieganie marnowaniu żywności
Czy włókno mleczne zastąpi bawełnę?
W Unii Europejskiej co roku marnujemy około 88 milionów ton żywności, czyli ponad 170 kilogramów na osobę. Znaczna część z nich to odpady z produktów mlecznych. Wydaje się, że naukowcy mają teraz na to rozwiązanie.
WRAP, brytyjska organizacja, która pomaga firmom ograniczać ilość odpadów, twierdzi, że 20% całkowitej ilości marnowanej żywności w Wielkiej Brytanii (1,7 miliona ton) to odpady mleczarskie. Jednak według nich możliwe jest przetworzenie odpadów z tych produktów w nowy produkt: włókna mleczne. Można je następnie przędzić lub wplatać w tekstylia.
Odzież z produktów mlecznych
Beda Ricklin, dyrektor generalny Swicofil (szwajcarskiej firmy zajmującej się przędzą i włóknami), już sprzedaje włókna mleczne. Są one produkowane przez różnych producentów w Chinach. Ricklin mówi, że włókna mleka są postrzegane jako gładkie i miękkie, podobnie jak jedwab. Produkt jest obecnie stosowany głównie do odzieży noszonej blisko skóry, takiej jak skarpetki i bielizna.
Błonnik mleczny nie jest nowym odkryciem. Używano go już w latach 30. i 40. XX wieku do wyrobu odzieży i artykułów gospodarstwa domowego. Produkt służył wówczas jako substytut wełny. Później włókno mleczne zostało zastąpione tańszymi włóknami, takimi jak nylon i poliester. Według Ricklina koszt jest jednym z powodów, dla których produkt ma ograniczony rynek. „Dla porównania, 1 kilogram poliestru kosztuje około 1 do 2 dolarów, ale 1 kilogram włókna mlecznego kosztuje średnio od 25 do 35 dolarów. Chociaż jest to wciąż tańsze niż inne luksusowe włókna, takie jak jedwab”.
Niemcy też eksperymentują
W Niemczech Anke Domaske, mikrobiolog i założycielka Qmilk, twierdzi, że ma technikę wytwarzania włókien mlecznych przy użyciu wyłącznie naturalnych składników. Mikrobiolog zainteresowała się włóknami mleka, gdy jej ojczym miał trudności ze znalezieniem odpowiedniej odzieży z powodu alergii. „Kiedy po raz pierwszy usłyszałam o włóknach mlecznych, byłam zachwycona. To dlatego, że mleko samo w sobie jest naturalne i zdrowe. Fakt, że proces produkcji zawiera wiele chemikaliów był rozczarowaniem. Dlatego zaczęłam szukać innej metody produkcji”.
1
tona
Włókna Qmilk są produkowane z odpadów pochodzących z niemieckich produktów mleczarskich. „W Niemczech co roku marnuje się 2 tony mleka, ponieważ nie nadaje się ono do spożycia przez ludzi” – mówi mikrobiolog. Jednak i tutaj jest to dość drogi produkt. Z 1 kilograma włókien mlecznych firma może wyprodukować „tylko” 6 koszulek. Według Domaske powinno być możliwe zaopatrzenie całej Ameryki w 2 koszulkę z 1 tonami błonnika mlecznego.
Czy ten fakt wystarczy, aby przekonać rynek do korzystania z tego produktu, dopiero się okaże. Zdaniem Ricklina ta szansa w każdym razie nie wydaje się zbyt duża.
Kimberly Baker
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.