Poprzez nałożenie i uśrednienie obliczeń różnych modeli pogodowych tworzona jest najbardziej prawdopodobna linia prognozy pogody. To samo należy zrobić z obliczeniami emisji i depozycji azotu. Tak mówi Geesje Rotgers z Fundacji AgriFacts (STAF).
Samodzielne modele obliczeniowe mają zbyt wiele niepewności i nieścisłości. Rotgers konkluduje, że Ministerstwo Rolnictwa nadal trzyma się kalkulatora Aerius i nie chce dokonywać obliczeń z innymi dostępnymi europejskimi modelami naukowymi.
Komitet Krytyczny Hordijk
Według komitetu Hordijk niepewność kalkulatora Aerius na poziomie lokalnym jest zbyt duża, aby można było udzielić zezwoleń. Komisja została powołana przez ministra Schoutena po tym, jak Izba Reprezentantów, poprzez wnioski zainicjowane przez CDA i VVD, wezwała do zbadania poprawności obliczeń RIVM dotyczących emisji azotu i opadów. Doprowadziło to do tego w czerwcu 2020 r raport końcowy rady doradczej „Pomiar i przeliczanie azotu”
Fundacja AgriFacts wyliczyła te liczby za pomocą europejskich modeli, takich jak Lotos-Euros i Emep, z których korzysta również renomowana holenderska firma konsultingowa TNO. Dochodzą do wniosku, że istnieją odchylenia o 50% w ilości amoniaku, który wytrąca się na hektar rocznie, w porównaniu z wynikami kalkulatora Aerius.
Rotgers: „Gdyby LNV korzystało tylko z europejskich modeli Lotos-Euros i Emep, cel na 2030 r. dla rolnictwa byłby już osiągnięty. Różnice między modelami obliczeniowymi są tak duże. Nie otrzymujemy odpowiedzi z ministerstwa, dlaczego nie obliczają konsekwencji polityki za pomocą wielu modeli, podczas gdy komisja Hordijk to zaleciła”.
W liście do parlamentu, który minister Schouten poświęciła w tym tygodniu ustaleniom komisji Hordijk, podkreśla ogólną konkluzję organu doradczego, że metody pomiarowe i obliczeniowe stosowane przez Ministerstwo Rolnictwa, Przyrody i Jakości Żywności są w zasadzie wystarczające.
Przyjęte zalecenia
Rząd przyjmuje jednak szereg zaleceń. Na przykład zwiększenie liczby sieci monitoringu. Rotgers: „Jeśli chodzi o pomiary osadzania, to dobrze. Uniwersytet w Amsterdamie również rozpoczął tę wiosnę badania, które wykorzystują różne techniki do pomiaru amoniaku i NOx w całej Holandii”.
Minister przyznaje, że komisja Hordijk krytycznie odnosi się do korzystania z kalkulatora Aerius w ramach procesu licencjonowania. Dlatego stale pracujemy nad rozwojem modelu (dziś po południu, w czwartek 15 października, pojawi się nowa wersja ze zaktualizowanymi danymi). Zaznacza przy tym, że „nie ma obecnie nigdzie na świecie lepszej metody wydawania zezwoleń”.
W liście do parlamentu minister wspomina również o możliwości rozważenia wykorzystania zdjęć satelitarnych, zgodnie z zaleceniami komisji Hordijk. Unia Europejska też nad tym pracuje – mówi Rotgers.
Minister informuje też, że zleci badania nad poszerzeniem dolnej granicy, dzięki czemu projekty z depozycją mniejszą niż 0,005 mola na hektar rocznie nie będą wymagały pozwolenia przyrodniczego. Nie przeszkadza to jednak ministrowi w dalszym ciągu na razie przy udzielaniu zezwoleń nadal obowiązywać krytykowana dolna granica, która od dziś może nabrać rozpędu wraz z aktualizacją Kalkulatora Aerius.
Wiele pytań dotyczących Nox i amoniaku
Wątpliwe rozróżnienie między obliczeniami emisji NOx i opadów przez transport i przemysł a emisjami amoniaku przez hodowlę zwierząt też nie jest powodem do zmiany polityki przez ministra. Znów zapowiada badania, ale w krótkim okresie dostosowanie opóźniłoby wydawanie zezwoleń. Rotgers: „Fundacja AgriFacts również otrzymuje wiele pytań na ten temat”. Komitet Hordijk stwierdził w związku z tym rozróżnieniem, że w krótkim okresie rzeczywiście możliwe są ulepszenia, które usunęłyby nierównowagę w metodzie obliczania między NOx a amoniakiem.
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
