Erisman przechodzi od wykupu do inwestowania

Jako ekspert i uczestnik rozwoju polityki Erisman ma duży wpływ na rozwiązanie problemu azotu. Obecnie opowiada się za tym, aby rolnicy w mniejszym stopniu skupiali się na produkcji masowej, a bardziej na wartości dodanej. Wskazuje: mniej krów, więcej pieniędzy z mleka czy mięsa. Jako przykład podaje rolników z Schiermonnikoog. Erisman uważa również, że rząd powinien pomóc rolnikom w dokonaniu takiego przejścia na „mniej, ale lepiej”, na przykład poprzez dotację na konwersję lub innowacje. 

Tego Erismana zmienił zdanie, spotkał się z krytyką w wielu kręgach. Profesor wskazuje jednak, że już zdaje sobie sprawę, że wykup może być mniej atrakcyjny z finansowego punktu widzenia dla rządu (a więc i podatnika), a jednocześnie daje niewiele radości i perspektyw na przyszłość tym, których trzeba wykupić . Jeśli można to zrobić inaczej, to także jest zysk – wskazuje.

Zaangażowany w wiele nieformalnych grup roboczych
W zeszłym roku profesor z Leiden był intensywnie zaangażowany w poszukiwanie rozwiązań problemu azotu w rolnictwie. Na przykład siedział między innymi z Ceesem Veermanem i byłym Wageningerem Krijnem Poppe różne nieformalne grupy robocze w którym rozważano zakrojoną na szeroką skalę przebudowę wsi. Dużo dyskutowano także na temat wykupu i wykupu gospodarstw rolnych w trosce o przyrodę i/lub ograniczaniu emisji azotu. 

Wraz z m.in. przewodniczącym LTO Sjaakiem van der Takem i Bartem Kempem z Agractie grupa ta konsultowała się także w tej sprawie z ustępującą minister Carolą Schouten i przynajmniej raz z ustępującym premierem Markiem Rutte. Van der Tak i Kemp poprosili o anonimizację ich nazwisk po udostępnieniu dokumentacji, ale kilka źródeł potwierdza ich udział.

Oprócz tego, że jest profesorem polityki w zakresie kwestii azotu, Erisman jest także aktywnym członkiem Rady ds. Zdrowia i Rady ds. Zwierząt.