Aktualności Azot
RIVM: problem z azotem wymaga nadmiernej polityki
Według RIVM nadmierna koncentracja na polityce środowiskowej w celu osiągnięcia niskich krytycznych wartości depozycji (KDW - obliczonych za pomocą programu Aerius) wymaga nadmiernej polityki krajowej. Rząd chce mocno skoncentrować się na obniżeniu osadów i środkach przestrzennych na obszarach wiejskich.
Ostrzeżenie przed zbyt dużym skupianiem się na KDW pochodzi od grupy naukowców z RIVM i PBL. Stwierdzono to w odpowiedzi udzielonej oficjalnej grupie sterującej zajmującej się badaniem Przestrzeń azotowa dla przyszłości. Badanie to zostało opracowane przez ABD Topconsult i ma na celu zapewnienie ważnych podstaw dla nowej polityki. W badaniu zaleca się, aby do roku 2050 na wszystkich obszarach Natura 2000 depozycja azotu i amoniaku była niższa od KDW, przy czym pośrednim celem jest depozycja dwukrotnie większa od KDW w przypadku wrażliwej przyrody. Dokumenty opublikowano na wniosek WOB. RIVM: „Naszym zdaniem ogólne i priorytetowe dążenie do realizacji KDW będzie... przeregulowanie polityki krajowej.” Zdaniem RIVM cel tymczasowy również będzie prawnie kwestionowany.
Tego właśnie chce nowy gabinet w nadchodzących latach wiele dziesiątek miliardów budżet na zakup spółek rolnych i dewaluację gruntów rolnych. KDW różnią się w zależności od rodzaju rezerwatu przyrody i są wyrażone w (obliczonym) osadzie młyna na hektar. Jeden kilogram osadu reprezentuje 70,14 moli.
Spory urzędników i naukowców
Przygotowaniu raportu towarzyszyły różne spory, głównie pomiędzy urzędnikami LNV (w szczególności Dyrekcji ds. Przyrody) i Ministerstwa Spraw Wewnętrznych a naukowcami z RIVM, Holenderskiej Agencji Oceny Środowiska, TNO oraz z Wageningen UR i Wageningen Economic Research ( poprzedni kod LEI). W szczególności dyskutuje się o przydatności i wartości danych liczbowych i obliczeń dotyczących azotu.
Pytanie nie tyle dotyczy tego, czy ministerstwa chcą polityki za dużo, czy za słabo, ale o chęć urzędników do rozumowania w kierunku konkretnego celu. „To, co uważamy za uderzające, a czasem niewygodne, to fakt, że w publikacjach PBL znajduje się wiele wybiórczych odniesień do publikacji PBL w celu uzasadnienia definicji problemu – a przynajmniej tak się wydaje” – stwierdziła jedna z odpowiedzi. W innym miejscu stwierdza się, że „PBL utrzymuje, że postrzegamy problem odmiennie i stąd wypracowujemy inne możliwe drogi rozwiązania, niż określono w tym projekcie tekstu”.
Liczby kłócą się z „intuicją”
Z kolei starszy urzędnik LNV skarży się, że praca z danymi RIVM sprawia mu trudności: Chciałby wykazać, że strefy buforowe wokół rezerwatów przyrody sprawdzają się i że wykupywanie przedsiębiorstw rolnych jest skuteczną metodą: „Obecnie pracuję nad tym artykułem, ale zastanawiam się nad przydatnością obliczeń RIVM. Ta ukierunkowana obszarowo polityka azotowa miałby tak ograniczoną skuteczność, jest bardzo sprzeczne z intuicją”. TNO i PBL wskazują również, że choć szkody w przyrodzie powodowane przez azot i amoniak są znaczne, to szkody społeczne powodowane przez azot (NOx, częściowo pochodzący z rolnictwa) są znacznie większe. Nie znajduje to również odzwierciedlenia w raporcie ABD.
Niepewność w Aerius większa niż obliczenie wyniku
Krytyka podstawy wszelkich obliczeń, modelu obliczeniowego Aerius, z pewnością nie idzie dalej. W artykule, który wydaje się pochodzić z Uniwersytetu w Lejdzie, stwierdza się: „kontynuujesz obliczenia z Aeriusem,
bez uprzedniego usunięcia wad tego modelu. Niepewność modelu jest wielokrotnie większa niż wynik obliczeń. Każda coroczna nowa wersja Aerius prowadzi do stosunkowo dużych zmian w wynikach. Uzasadnienie zmian niewiele wykracza poza stwierdzenie „ulepszonych i zaktualizowanych” (czarna skrzynka).
Według „Impact Analysis Updated AERIUS Calculator 2020” (RIVM z 15 października 2020 r.) średnia depozycja azotu w Holandii spadła o około 2019 mol/ha/rok pomiędzy wersjami 2020 i 150. Co powoduje tak dużą różnicę wynoszącą 150 moli? Dostosowano model rozmieszczenia, zmieniono współczynniki emisji, wprowadzono zmiany w mapie siedlisk i zmieniono źródła. A efekt osadzania się każdego składnika obarczony jest stosunkowo dużą niepewnością.”
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
