Aktualności Ognista litera Azot
Podejście rządu dotyczące azotu mogłoby być znacznie lepsze i sprawiedliwsze
Należy poważnie dostosować obecną politykę azotową. Wysiłek jest nieskuteczny. Emisje amoniaku nie zmniejszyły się od 2006 roku. Niewiele więcej to daje. Polityka jest niesprawiedliwa, ponieważ ciężar w sposób nieproporcjonalny spada na rolnictwo. Sektor rolniczy mógłby zrobić więcej w ograniczaniu emisji azotu, gdyby pozwolono mu na innowacje. To jedyne sprawdzone podejście, ostatecznie dobre dla zerowej emisji.
Oto co emerytowani profesorowie Rudy Rabbinge i Lubbert van Dellen, dyrektor ds. żywności i rolnictwa w firmie doradczo-księgowej Accon avm, oświadczyli w pilnym piśmie do ministrów Christianne van der Wal (azot) i Henka Staghouwera (rolnictwo). Według nich obecne podejście jest ślepą uliczką. Miliardy zarezerwowano na niejasny wynik. Rady Komisji ds. Problemów Azotowych (Komitetu Remkesa), w której zasiadał także Rabinge, nie są wykorzystywane lub wykorzystywane jedynie w niewielkim stopniu. Autorów niepokoi także fakt, że sektory mobilności i przemysłu są traktowane odmiennie niż sektor rolniczy. Te dwa sektory, najważniejsze źródła tlenków azotu (NOx), otrzymują przestrzeń do ograniczenia emisji azotu poprzez innowacje, podczas gdy sektor rolniczy nie ma takiej możliwości i jest zmuszony się kurczyć.
Rabinge i Van Dellen zwracają uwagę, że holenderska hodowla zwierząt może wprowadzić znaczne innowacje poprzez oddzielenie frakcji płynnej (mocz) od frakcji stałej (obornik) w oborze, co może radykalnie zmniejszyć emisję amoniaku. Van Dellen i Rabinge argumentują, że taki środek innowacyjny można zastosować indywidualnie w zależności od firmy, przy ograniczonej części zasobów finansowych, które są obecnie wykorzystywane na wykupy.
Wykupywanie rolników nie wiąże się z żadną obniżką
W ten sposób cały holenderski przemysł hodowlany może przyczynić się do redukcji azotu. Ponieważ wykupywanie przedsiębiorstw rolnych w promieniu 10.000 XNUMX metrów wokół rezerwatów przyrody mija się z celem i jest nieskuteczne – wyjaśniają oboje w piśmie. „Wykup rolników praktycznie nie przyczynia się do ograniczenia bezpośredniego osadzania się w pobliżu tych przedsiębiorstw i w bardzo niewielkim stopniu przyczynia się do zmniejszenia całkowitego płaszcza azotowego. Jedynie pomoc wszystkim przedsiębiorstwom rolnym posiadającym zwierzęta gospodarskie w przejściu na działalność prawie bezemisyjną będzie wnieśliśmy bardzo znaczący wkład w redukcję emisji, a tym samym w zmniejszenie całkowitego koca azotowego. Utrzymamy także zdrowy sektor rolniczy w Holandii, wnosząc znaczący wkład w naszą gospodarkę.
Przez wiele dziesięcioleci Holandia była międzynarodowym liderem w ograniczaniu emisji związków azotu – piszą Rabinge i Van Dellen. Nawiązują do wprowadzonego w latach 2006. XX w. Minas, w którym rolnicy musieli spełniać docelowe regulacje. Do 60 r. doprowadziło to do redukcji emisji o około 70 do 2020%, piszą Van Dellen i Rabinge. Proponują rozliczalny bilans substancji, który został zaproponowany przez komisję Remkesa w XNUMX r. „Opracowanie tych odnowionych docelowych przepisów jest zgodne z metodą pracy w sektorze rolniczym, gdzie problemy zawsze rozwiązywano za pomocą innowacyjnych technik i metod. Na przykład oddzielanie i przetwarzanie obornika może nie tylko znacząco rozwiązać problem emisji, może także znacząco przyczynić się do ograniczenia stosowania nawozów sztucznych.. Przepisy i ustawodawstwo, które obecnie się temu sprzeciwiają – wykorzystanie przetworzonego obornika jako substytutu nawozu lub jeszcze lepiej jako pożywienia dla roślin – muszą zostać dostosowane w tym celu. "
Przestańcie niszczyć rolnictwo i hodowlę zwierząt
Rabbinge i Van Dellen proszą zatem ministrów, aby „pilnie odwrócili obraną przez siebie ścieżkę. Zatrzymali derestrukturyzację rolnictwa uprawnego i hodowli zwierząt w sektorze rolnym i w pełni zaangażowali się w innowacyjne podejście, które opiera się na wiedzy i spostrzeżeniach sektorów i unika fałszywego bezpieczeństwa wykupu restrukturyzacyjnego. Może to wnieść znaczący wkład w bezpieczeństwo żywnościowe i często propagowany zrównoważony rozwój”. W wywiadzie dla Boerenbusiness Rabbinge wyraża również swoje zaniepokojenie utkwiłem w myślach w RIVM, instytut naukowy, któremu rząd kieruje się radą w zakresie polityki azotowej.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
