Nowozelandzki staw mleczny nadal wysycha

We wrześniu nowozelandzcy producenci mleka wyprodukowali 2,5 miliona ton mleka. Stanowi to spadek o 3,75% w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku. Spadek ten jest jednak nieco mniejszy niż w miesiącach poprzedzających wrzesień. W tym miesiącu produkcja mleka osiągnie sezonowy szczyt, ale prawdopodobnie nie dorówna wolumenom z lat ubiegłych.

Produkcja mleka spadała przez cały rok. Według Fonterry, przynajmniej we wrześniu warunki pogodowe nie stanowiły już czynnika zakłócającego. Największy jak dotąd przetwórca mleka w Nowej Zelandii odnotował spadek nieznacznie powyżej średniej krajowej.

Plan klimatyczny
W dłuższej perspektywie nowozelandzka produkcja mleka jest zagrożona dalszym spadkiem. Nie wynika to jednak z autonomicznych redukcji emisji, ale raczej z bardziej rygorystycznej polityki rządu. Rząd dąży do osiągnięcia neutralności węglowej do 2050 roku. Właśnie w tym tkwi problem, ponieważ około połowa emisji pochodzi z rolnictwa, a w szczególności z hodowli bydła mlecznego. Oznacza to, że pogłowie bydła mlecznego prawdopodobnie będzie musiało zostać zredukowane, aby ograniczyć emisje. Krążą pogłoski o 2% redukcji pogłowia zwierząt. Czy sytuacja rzeczywiście będzie tak zła, jak się wydaje, czas pokaże. Wspomniane propozycje redukcji z pewnością jasno obrazują intencje rządu. 

Aby przyspieszyć realizację planów, Nowa Zelandia chce rozpocząć oczyszczanie w ciągu trzech do pięciu lat. Oczywiście plany te spotkały się z krytyką ze strony sektora mleczarskiego. Fonterra, największa firma w kraju, już wyraziła swoje niezadowolenie. Jednocześnie firma zdaje sobie sprawę, że bierność nie wchodzi w grę. Dlatego zobowiązała się zainwestować 2030 miliard dolarów w redukcję emisji do 1 roku.