„Raczej inwestować w kran do mleka niż w drogi fosforan”

Kiedyś byli intensywnymi hodowcami bydła mlecznego w Brabancji, ale teraz rodzina Van der Cruijsen prowadzi ekologiczne gospodarstwa w Angerlo w Gelderland. Pod koniec lat 90. Wilbert (60 l.) i Astrid (57 l.) postanowili zmienić kurs iw 2007 r. gospodarstwo mleczne zostało przeniesione. Od sześciu lat w gospodarstwie funkcjonuje świetnie prosperujący pensjonat Bed & Breakfast. Kilka lat temu dobudowano sklep przy gospodarstwie z dystrybutorem mleka. „Dzięki naszej lokalizacji nasza firma jest do tego idealna, ale doskonale rozumiemy, że ta rozbudowa ma mniejszą wartość dodaną dla rolnika polderowego”.

_^.Gospodarstwo mleczarskie De Klaver, jak nazywa się firma rodziny Van der Cruijsen, pod wieloma względami można nazwać nietypową. Oprócz pasjonatów rolnictwa ekologicznego, gospodarstwo mleczne znajduje się na Landgoed Bingerden, które jest własnością rodziny Van Weede od setek lat. Znajduje się w ukochanym Liemersstreek, na południowy wschód od Arnhem. Wilbert i Astrid przeprowadzili się tutaj w 2007 roku wraz z trójką dzieci. Dzierżawią 50 hektarów posiadłości i domu oraz są właścicielami budynków. Ponadto ziemia jest dzierżawiona od Natuurmomenten w okolicy. „Byłem wtedy czołowym hodowcą w Brabancji, uzyskując średnio 9.500 litrów na krowę”, mówi Wilbert z uśmiechem na twarzy. Niemniej jednak zdecydował się radykalnie zmienić kurs, będąc jednym z pierwszych w Holandii, który przeszedł na organiczne. „Coś mnie gryzieło, właściwie szło mi za dobrze. Produkcja była świetna, ale weterynarz musiał nas zbyt często odwiedzać. Prowadziliśmy też hodowlę na terenie poboru wody i czułem, że może to powodować problemy na dłuższą metę. "
 

„Myśleli, że zwariowaliśmy”
W rezultacie hodowca bydła mlecznego zaczął orientować się w kierunku ekologicznej hodowli bydła mlecznego. W tamtym czasie było to jeszcze bardzo niezwykłe, wspomina Wilbert. Chociaż nie chce nazywać się biopionierem. Według niego zaczęli wcześniej. Para była doradzana ze wszystkich stron, aby realizować swoje plany. „W barze w kawiarni w Brabancji wszyscy myśleli, że zwariowałem. A firma konsultingowa DLV obliczyła, że ​​to nigdy nie będzie możliwe finansowo”. Jednak negatywna rada w dobrych intencjach okazała się być nasionami kiełków. Wilbert to ktoś, kto płynie pod prąd, a Astrid go nie powstrzymuje. Przypadkowo podczas wywiadu ma na sobie koszulkę z napisem: Obejmij nieznane. „To trochę mnie charakteryzuje” — mówi z uśmiechem.

Po przeprowadzce do Angerlo rolnictwo było kontynuowane w mniej znanym środowisku. Chociaż środowisko i gleba są różne, rodzina tak naprawdę nie musiała się do tego przyzwyczajać. Wilbert śmieje się: „Tutaj też świętują karnawał, więc szybko poczuliśmy się jak w domu. Co więcej, nasze sześćdziesiąt krów przyjechało z nami z Brabancji, która również wydała mi się znajoma”. Wilbert nie ma wiele wspólnego z maszynami i systemem dojenia, ale przede wszystkim z krowami. W międzyczasie doją siedemdziesiąt krów rasy Fleckvieh. „Ta silna odmiana o podwójnym przeznaczeniu daje również dobre mięso i może obejść się bez mieszanek paszowych. Nawiasem mówiąc, krowy otrzymują koncentraty. W dużej mierze sami je uprawiamy, wykorzystując takie uprawy, jak pszenica, bobik i groch. Średnia produkcja mleka wynosi 7.000 4,3 kilogramów na kilogram przy 3,6% tłuszczu i XNUMX% białka. Oczywiście może być wyższa lub niższa ze względu na warunki pogodowe. To dużo mniej niż u nas w Brabancji, ale jesteśmy z tego bardzo zadowoleni."

Zamiast drogich praw fosforanowych
Jako pasjonat rolnictwa ekologicznego Wilbert nie zaprzecza swojemu pochodzeniu. „Bardzo dobrze rozumiem konwencjonalnych hodowców bydła mlecznego i szanuję ich sposób myślenia. W moim kole naukowym jestem jedyną osobą, która prowadzi gospodarstwa ekologiczne, ale nasza metoda pracy czasami ma przeszkody. Moim zdaniem istnieje wiele różnic między konwencjonalnymi a ekologicznymi. uczyć się od nowa”. Wilbert i Astrid nie brali udziału w protestach rolników, ale doskonale rozumieją niezadowolenie w sektorze rolniczym. Sami też mają niezbędne frustracje sprzed kilku lat, kiedy wprowadzono prawa fosforanowe. „Byliśmy w kropce i nadal mamy znaczną nadwyżkę mocy produkcyjnych w nowo wybudowanej stodole”. Mimo to rodzina postanowiła nie kupować dodatkowych drogich praw fosforanowych. Zamiast tego wprowadzono poszerzającą się gałąź, otwierając pensjonat B&B sześć lat temu, a ostatnio sklep rolniczy z kranem do mleka. Według nich daje to więcej niż dojenie kilku dodatkowych krów. Goście przyjeżdżają z całej Holandii, a od czasu do czasu przyjmują również obcokrajowców. Zwłaszcza w szczycie sezonu jest to pełna sala z prawie 90% obłożeniem. „Czasami celowo nie rezerwujemy niczego przez kilka dni, żeby mieć trochę wolnego czasu” — mówi Astrid, która koncentruje się głównie na pensjonacie. „Często nasi goście przychodzą zajrzeć do mleczarni, a niektórzy nawet pomóc. To piękne chwile, w których zwykle otwiera się przed nimi świat” – doświadcza Wilbert.

Na farmie mlecznej goście przychodzą i odchodzą w letnie dni. Zarówno turyści, jak i miejscowi wiedzą, jak znaleźć farmę mleczną. Rozmawiamy z Wilbertem i Astrid przy stole piknikowym, tuż przed sklepem. Odwiedzająca nas para postanawia do nas dołączyć i uważnie słucha. Pochodzą z Achterhoek i przez jeden dzień jeżdżą na rowerze. Kiedyś byli hodowcami bydła mlecznego, ale od lat są na emeryturze. Zawód rolnika jest nadal atrakcyjny. Co sądzą o ekologicznych metodach produkcji? „Organiczne jest najlepsze, o ile jest płatne” – mówi były rolnik. Nieco później wracają na rowery, z mięsem i serem ze sklepu przy gospodarstwie w sakwie.

Sklep rolniczy, który powstał dwa lata temu, okazał się prawdziwym ulubieńcem tłumów. Sklep został zrealizowany w chatce z bali i wygląda przytulnie, jak można się spodziewać po takiej farmie. Surowe mleko gospodarskie jest sprzedawane przez kran mleczny. Oferują również mięso i sery, również z własnych krów. Dużym zainteresowaniem cieszą się również jaja naszych kur hobbystów. Niestety odwiedzający, który wchodzi, mija się z celem, ponieważ część tego dnia została już sprzedana.

„Kran z mlekiem kręci się jak pociąg”, mówi entuzjastycznie Astrid. "Uzupełniamy asortyment, aby był kompletny." Podsumowując, tylko ograniczona część produkcji mleka jest sprzedawana przez nasz własny sklep przy gospodarstwie. Reszta trafia do spółdzielni CZ Rouveen, z której Wilbert i Astrid są bardzo zadowoleni.

Zdolność zarobkowa
W jakim stopniu sklep rolniczy i pensjonat przyczyniają się do zdolności zarobkowej? „Można powiedzieć, że pensjonat stał się niezbędnym dodatkiem. Sklep przy gospodarstwie zapewnia niezły dodatek; wtedy mówimy o kilkuset euro tygodniowego obrotu”. Według pary dodatkowe korzyści są mile widzianym dodatkiem, ale trzeba też lubić fakt, że czasami konsumenci cię spłaszczają. „Nasze gospodarstwo mleczne jest do tego idealne, ponieważ niedaleko nas do cywilizacji na popularnych trasach rowerowych. Dlatego też zainwestowaliśmy 10.000 XNUMX euro w kranik do mleka. Dla rolnika na polderze sklep rolnika to chyba mniej, więc realistycznie Dlatego nie mogę znieść faktu, że niektórzy politycy proponują sklep rolniczy jako ogólne rozwiązanie dochodu gospodarstwa”, mówi Wilbert.

Parę niepokoi również plan działania ministra rolnictwa Pieta Ademy dotyczący zwiększenia produkcji ekologicznej do 15%. „Naszym zdaniem produkcja ekologiczna powinna podążać za rynkiem, a nie odwrotnie. W przeciwnym razie zniknie dodatkowa cena, która jest konieczna do pokrycia dodatkowych kosztów. Co więcej, ucierpią na tym dotychczasowi rolnicy ekologiczni. Kiedy przestawiliśmy się w 1999 r. , 3% hodowli bydła mlecznego to gospodarstwa ekologiczne. Myślę, że obecnie jest to około 4%. Więc sprawy nie toczą się tak szybko”.

W nadchodzących latach Wilbert i Astrid chcą pozostać na obecnym poziomie, ale stanie w miejscu nie wchodzi w grę. „Chcemy się dalej rozwijać. Trzymanie cielęcia razem z krową byłoby super. Ale dopasowanie tego do twojego systemu nie jest łatwe. Ponadto ulepszanie gleby to ciągły proces, który miło jest śledzić”. Sukcesja biznesowa nie jest jeszcze gwarantowana. Troje dzieci tej pary wybrało różne drogi i nie przejęło firmy. Wilbert i Astrid chcieliby, żeby ktoś inny kontynuował interes. Można to zrobić przy stosunkowo ograniczonych środkach finansowych. „Leasing może mieć swoje „ale”, ale drugą stroną medalu jest to, że jako początkujący rolnik nie musisz inwestować w drogie grunty rolne. Miejmy nadzieję, że w odpowiednim czasie znajdziemy dobrego następcę, ponieważ ta firma na to zasługuje”.

Ta seria raportów powstaje we współpracy z platformą Szukaj rolnika, która inspiruje mieszkańców do odwiedzenia rolnika.

Praca Woutera

Wouter Baan jest szefem działu mięsnego i mleczarskiego w BoerenbusinessW DCA Market Intelligence zajmuje się rynkiem mleczarskim, wieprzowiny i mięsa. Monitoruje również rozwój (biznesu) w agrobiznesie oraz przeprowadza wywiady z prezesami firm i decydentami.

w.baan@boerenbusiness.nl

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.