Tło Nastrój azotu
Rolnik: Nie zobaczysz tego, dopóki nie zdasz sobie z tego sprawy
Dopiero latem przyszłego roku powstanie nowy, w pełni reprezentowany i kompetentny do rządzenia gabinet. Takie oczekiwanie wyraził Piet Adema, demisyjny minister rolnictwa podcast z Tijsem van den Brinkiem. Do tego czasu Holandia będzie zatem nadal musiała radzić sobie z nim i jego równie wkurzonymi kolegami. W naszej sekcji Nastrój azotowy na swój sposób dajemy wrażenie kryzysu azotowego.
Zatem przez najbliższe dwanaście miesięcy nie będzie prawdziwego rządu. To również jest niedozwolone, z wyjątkiem wdrażania stałej polityki i podejmowania decyzji w sprawach, które Izba Reprezentantów uznała za „niekontrowersyjne”.
Po uszkodzeniu i uciekaj
Powoduje to następstwa upadku gabinetu, czasem sfrustrowanych ministrów, którzy woleliby zrobić więcej, także ministrów uciekających do ładniejszych posad (patrz Wopke Hoekstra do Brukseli) i sytuację, w której sędzia czasami daje więcej wskazówek niż rząd. Ponieważ przy braku decyzji politycznych grupy działania starają się uzyskać odpowiedzi od sądów. Społeczeństwo może się już na to przygotować.
W ostatniej chwili NSC
W ostatniej chwili wyłonił się główny pretendent do listopadowych wyborów parlamentarnych: Nowa Umowa Społeczna (NSC) niezależnego posła Pietera Omtzigta. Ta impreza została już zbombardowana jako jeden z największych zwycięzców listopada, a także wyciągnie sporo wiatru z żagli innego nowicjusza, BBB. Czas pokaże jak to się potoczy. Na pierwszy rzut oka obie strony mają ze sobą wiele wspólnego. Chcą wrócić do społeczeństwa, w którym nie wszystko jest inne, niż się wydaje, w którym przy kontakcie z władzą nie gubi się od razu w oficjalnym labiryncie i gdzie nie każdy zrzuca odpowiedzialność na kogoś innego lub zgodnie z protokołem .
Niezbyt wyraźny
Jeśli chodzi o rolnictwo, NSC nie wypowiada się zbyt otwarcie, wręcz wymijająco. Przynajmniej, jeśli to zrobisz Dokument podstawowy Linia polityczna Grupa Omtzigt czytaj i przeglądaj stronę internetową NSC. Być może jest to jeszcze praca w toku. W Izbie Reprezentantów Omtzigt często zgadzał się z Caroline van der Plas. Istnieją oczywiście inne partie polityczne, z którymi rolnictwo i wieś jako grupa mogą czuć się dość komfortowo. Część z nich musi jednak także naprawić szkody powstałe w ostatnim gabinecie Rutte. Wielu lojalnych wyborców CDA i VVD spoza Randstad nie czuje się już jak w domu ze swoją dawną partią.
Linie uskoków kulturowych
W ChristenUnie coraz bardziej widoczne stają się różnice kulturowe. Wydaje się, że w ostatnich latach partia ta niemal całkowicie odcięła się od rolnictwa, w którym była dość silna. Klimat ponad rolnictwem. Kwestia ta jest często poruszana także w innych partiach i innych grupach, jakby była wyborem, ale pytanie brzmi, czy jest to sprawiedliwe. Rolnictwo powoduje duże emisje, ale czy inne „podmioty” tego nie robią? Lotnictwo lubi być trzymane z dala od dyskusji, ale co z milionami telefonów komórkowych, które co roku nie mogą obejść się bez kilku nowych, energochłonnych centrów danych? A może kultura wyrzucania? Cytując Johana Cruijfa: Zobaczysz to dopiero wtedy, gdy zdasz sobie z tego sprawę.
w mediach Randstad
I żeby w tym kontekście wspomnieć o kilku danych porównawczych CBS, które zwykle nie docierają do mediów Randstad. Od 1970 r. obszar upraw rolnych w Holandii zmniejszył się o ponad 300.000 1,8 hektarów, do niecałych 1980 miliona. Pogłowie bydła mlecznego i młodego bydła spadło od 2,3 r. z 1,6 mln do 1970 mln, przy czym znacznie zmniejszyło się również pogłowie trzody chlewnej. Według najnowszych danych produkcja obornika powróciła do poziomu z XNUMX r., a zatem i ona uległa zmniejszeniu. Ogromne postępy poczyniono w wielu innych obszarach. RIVM niedawno ustalono również, że od 2006 r. obornik wytwarzany przez holenderskie rolnictwo nie stanowi już zagrożenia dla holenderskich wód gruntowych. Tę antologię można z łatwością uczynić znacznie obszerniejszą. W związku z zaostrzoną polityką, a na pewno także wizerunkiem, wydaje się, że sprawy układają się coraz bardziej źle, zwłaszcza w hodowli zwierząt. Niemały udział w tym miały także ostatnie rządy, zwłaszcza dzięki typowo holenderskiemu sposobowi kształtowania kwestii azotu.
Wygrzebać
A potem wracamy do Pieta Ademy. Dla niego problem azotu jest rzeczą oczywistą, ponieważ takie jest zadanie jego koleżanki Christianne van der Wal. Ponieważ nie zadaje pytań w tej sprawie ani nie wolno mu zadawać żadnych pytań, być może mniej zaskakujące jest to, że mówi (do Van den Brinka), że nadal nie rozumie, dlaczego rolnicy nie chcieli zająć się tymi wszystkimi miliardami. To ten sam powód, dla którego Rodzina Grinów we Flevoland nie chce być klasyfikowana jako „ładowarka szczytowa”.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
