Badania usuwają barierę azotową dla detektora PAS

Według nich aktualna wartość progowa stwarza „fałszywą pewność”, bo np. nie została zmierzona, ale nie wiedzą, jaka jest dobra wartość progowa. Naukowy komitet nadzorujący badanie będzie wiedział, co z tym zrobić. Arthur Petersen, profesor na Uniwersytecie Londyńskim, członek „nowego think tanku”, a ostatnio także członek komisja rewizyjna, która wydała krytyczną ocenę spółki Aerius, następnie uważa, że ​​nową wartość progową wynoszącą 1 mol na hektar rocznie można bardzo dobrze obronić z szerszej perspektywy niż tylko „modelowy, naukowy punkt widzenia”.

Tym bardziej, że jego zdaniem w starych standardach najprawdopodobniej stosowano błędne założenia dotyczące zasady ostrożności i znaczenia. Ten 1 mol to wciąż mało, szczególnie w porównaniu z 21 molami stosowanymi w Niemczech. Ten standard dotyczy naszych wschodnich sąsiadów, którzy również mieszczą się w marginesie błędu co do tego, czy mają wpływ na przyrodę, zdaje sobie sprawę Petersen. Jednak jako naukowiec nadal uważa, że ​​1 mol to dobra wskazówka.

Czteroletnia podstawa nowych wyników
Uderzające jest to, że minęło pięć lat, zanim można było przeprowadzić prawdziwe badania naukowe dotyczące arytmetycznej wartości progowej. Jeszcze bardziej uderzające jest to, że odnosi się ono do badania sprzed co najmniej czterech lat, a mianowicie: raport Komisji Hordijka. W raporcie tym przestrzegano także przed fałszywymi zabezpieczeniami.  

Dlaczego w ciągu minionych lat nic nie zrobiono z tym raportem, nie jest pytaniem dla naukowców. To coś dla polityki. Właśnie z tego powodu prawdopodobnie został ponownie odebrany. Poprzednie dwa gabinety Rutte rozpoczęły szereg „badań nad polderami”, przy udziale urzędników służby cywilnej, organizacji pozarządowych i niektórych badaczy polityki, na temat alternatyw dla ramowej dyrektywy wodnej, z nieoczekiwanym wynikiem, że nie są one dostępne.

A teraz dalej
IPO chce przyspieszyć teraz, gdy dostępne są nowe badania. Co więcej, wspólnie z ministerstwami LVVN i I&W analizę prawną i przeprowadził analizę skutków dotyczącą dalszego postępowania. Te elementy służą do podejmowania nowych kroków. Zdaniem Arthura Petersena z politycznego i administracyjnego punktu widzenia niewiele trzeba zrobić. Konieczne jest, aby nowy zespół naukowców reprezentujących wiele dyscyplin udowodnił, że arytmetyczna dolna granica wynosząca 1 mol jest łatwiejsza do obrony niż obecna dolna granica. Można powiedzieć, że ma już prawie gotowy projekt.

Jego zdaniem Rada Stanu może wówczas, że tak powiem, rozpocząć prace nad tym jutro. Ponieważ, jeśli nauka się zgodzi, polityka, rząd i sądy nie muszą już się wtrącać. Nie jest zbyt realistyczne, aby jutro ustalono nowy dolny limit. W praktyce zajmuje to kilka miesięcy, ale jest również wystarczająco szybki, aby pomóc wielu tysiącom detektorów PAS w Holandii na czas wydostać się z pożaru (nie później niż w 2025 r.) i ponownie zapewnić budownictwu tak potrzebną przestrzeń.

We wszystkich detektorach PAS występuje niedobór/zbyt duże osadzanie azotu, mniejsze niż 1 mol na hektar. Podczas konferencji prasowej IPO część dziennikarzy zastanawiała się, co stanie się ze wszystkimi postępowaniami MOB wobec reporterów PAN. Według Petersena nie są one już przydatne, ponieważ są zbędne.

Dolny limit niezależny od innych pytań Aerius
Badanie arytmetycznego dolnego limitu depozycji azotu jest niezależne od wszelkich innych kwestii dotyczących działania modelu Aerius, takich jak to, czy nadaje się on do uzyskania licencji na poziomie lokalnym i czy Aerius podąża właściwą drogą w odniesieniu do suchego osadzania. Nie mówi się w nim również nic o wiarygodności danych liczbowych stosowanych do obliczania wrażliwości siedlisk na azot. To wszystko są odrębne sprawy. Wyższa wartość progowa wynosząca 1 zamiast 0,005 mola powoduje, że postrzegany wpływ powyższych czynników jest nieco łagodniejszy.