Holenderskie użytki zielone nadal się kurczą. Według danych Holenderskiego Urzędu Statystycznego (CBS), powierzchnia użytkowana przez gospodarstwa mleczarskie zmniejszy się w tym roku o 2%, pomimo wzrostu powierzchni upraw na gospodarstwo. Dowiedz się więcej o rozwoju powierzchni użytków zielonych, różnicach regionalnych i konsekwencjach dla sektora mleczarskiego.
Całkowita powierzchnia użytków zielonych w holenderskim rolnictwie mleczarskim maleje od dziewięciu lat z rzędu, według danych Holenderskiego Urzędu Statystycznego (CBS). Po zniesieniu kwot mlecznych, powierzchnia użytków zielonych w gospodarstwach mlecznych osiągnęła szczyt 740 480 hektarów w 2016 roku. Od tego czasu część użytków zielonych co roku zanika.
W 2018 r. sektor mleczarski stracił najwięcej hektarów użytków zielonych, bo 2,5%, a w latach 2022 i 2025 spadek wyniósł 2%. Całkowita powierzchnia zmniejszyła się o 72 650 hektarów od 2016 r., osiągając w tym roku 667 830 hektarów.
Powierzchnia użytków zielonych przypadająca na jedną krowę mleczną od 25 lat waha się wokół 0,4 hektara. W tym roku, według danych Holenderskiego Urzędu Statystycznego (CBS), osiągnie 0,38 hektara. Krowy w Holandii Północnej mają najwięcej przestrzeni, prawie 0,5 hektara na sztukę. Krowy rasy brabanckiej dzielą podobną powierzchnię z towarzyszką z obory; każda z nich ma 0,25 hektara. W Holandii Północnej i Południowej krowy nie tylko mają największą powierzchnię, ale także spędzają najwięcej czasu na świeżym powietrzu.
W zachodniej Holandii krowa ma najwięcej trawy
W Holandii jest 919 gospodarstw mlecznych z mniej niż 50 krowami mlecznymi. Krowy w tych gospodarstwach dysponują średnio 0,6 hektara. Z drugiej strony, istnieje 2.076 gospodarstw z ponad 200 krowami. W tych gospodarstwach zwierzęta mają średnio 0,32 hektara użytków zielonych. Większość gospodarstw (3.796) ma od 100 do 150 krów, a średnio na krowę przypada 0,4 hektara trawy.
W sumie nadal istnieje 12 406 gospodarstw mlecznych. W gospodarstwach tych hodowanych jest łącznie 1,466 miliona krów. To o prawie 200 000 mniej niż w 2016 roku. Największy spadek obserwuje się w przypadku młodego bydła; liczba cieląt i jałówek jest o prawie jedną trzecią niższa niż w 2016 roku.