Tło mleko
Miliardy Lactalis dla Fonterry budzą emocje
Czy członkowie Fonterry powinni głosować za czy przeciw umowie z francuskim Lactalis? Fonterra jest za. Wielu członków prawdopodobnie również, ponieważ Lactalis chce zapłacić nowozelandzkiemu rządowi 4,2 miliarda dolarów (2,06 miliarda euro) za sprzedaż działów konsumenckich Fonterry i australijskiego działu mleczarskiego. Pojawia się jednak również opór ze względu na dumę „kiwi”, ale coraz częściej pojawiają się też prawdziwe obawy.
Przeczytaj ten artykuł?
Zostań subskrybentem i uzyskaj natychmiastowy dostęp
Wybierz subskrypcję, która Ci odpowiada
BB nieograniczony
- Natychmiastowy dostęp do wszystkich wewnętrznych artykułów i filmów
- Wyłączny dostęp do notowań i danych rynkowych
- Idealna subskrypcja dla firm mieszanych
Obawy te koncentrują się wokół dwóch kwestii: czy Fonterra, sprzedając to, co nazywa „grupą kontynentalną”, nie odcina się od przyszłych możliwości generowania przychodów, pozostawiając produkty o wysokiej wydajności innym? Istnieją również obawy, że Fonterra zbyt mocno polega na wiarygodności Lactalis, jeśli chodzi o zakup surowego mleka i innych surowców.
Częścią umowy sprzedaży jest to, że Fonterra i Lactalis zawierają dwie umowy dotyczące dostaw mleka z Nowej Zelandii. Dotyczy to Globalny Umowa dostawy (GSA), która obowiązuje przez trzy lata i zapewnia Fonterrze premię w stosunku do standardowej ceny mleka. Wielkość dostaw jest nieznana. Ponadto dotyczy Umowa o dostawie surowego mleka (RMSA) o okresie obowiązywania wynoszącym dziesięć lat i rocznym wolumenie wynoszącym co najmniej 350 milionów kilogramów, z możliwością zwiększenia do 550 milionów kilogramów, ale po wyjątkowo wysokiej cenie.
Kto gwarantuje, że Lactalis szybko nie wycofa się z tych umów, pozostawiając Fonterrę z problemami? Nawet bardziej poważni analitycy wyrazili zaniepokojenie, ale najsilniejszy sprzeciw wobec sprzedaży sektora dóbr konsumpcyjnych wyraża Winston Peters. Przewodzi on nacjonalistycznej partii koalicyjnej Nowa Zelandia (New Zealand First) i jest również ministrem spraw zagranicznych. Narzeka, że „kultowe” marki konsumenckie, takie jak Anchor (masło) i Kapiti, są w rzeczywistości oddawane Lactalisowi, i pisze w liście do członków Fonterry, że Francuzom nie można ufać i ostatecznie zdecydują się na korzyści finansowe. Oznacza to kupowanie mleka innego niż wysokiej jakości, ale drogie mleko nowozelandzkie i pozostawienie ich z problemami. Peters chce, aby producenci mleka odrzucili umowę z Lactalis, a zarząd Fonterry poprawił własne praktyki biznesowe.
30 października okaże się, jaką decyzję podejmą członkowie Fonterry: czy pójdą za radą zarządu i zdecydują się na dodatkowy bonus od sprzedaży, czy też zgodzą się, że Fonterra nie powinna nadmiernie angażować się w współpracę z innymi firmami?