Standardy rolnicze dają wolność w niewoli

Administracja Podatkowa i Celna skarży się na to, że przedsiębiorcy rolni (czytaj: ich doradcy) regularnie odchodzą od krajowych norm rolnych i nie robią tego z wystarczającą motywacją, jeśli w ogóle. Odchylenia te występują głównie przy amortyzacji aktywów operacyjnych i wycenach zapasów. Nie znam numeru, ale pytanie czy skarga jest zasadna i czy ci podatnicy zasadni są w odstępstwie.

Normy rolne są ustalane od 1992 roku w porozumieniu między branżą rolniczą a organami podatkowymi. Normy zawierają głównie kryteria wyceny służące do ustalenia wartości bilansowej inwentarza żywego przeznaczonego do użytku i konsumpcji, wszystkich budynków, wszystkich maszyn oraz inwentarza inwentarza i pola. Te wspólnie ustalone standardy same w sobie są wyjątkowe. Nie ma porównywalnej interakcji pomiędzy przedsiębiorcą, doradcą podatkowym a organami podatkowymi w jakimkolwiek innym sektorze.

To normy rolnicze to zasady polityki w rozumieniu ustawy o ogólnym prawie administracyjnym. W rezultacie Administracja Podatkowa i Celna jest zobowiązana do stosowania tych standardów przy ocenie części zeznania podatkowego. W związku ze skargą Administracji Podatkowej i Celnej organ przyjmuje, że podatnik jest również w dużej mierze związany tymi kryteriami wyceny.

Produkt konsultacji
To jest oczywiście idea przyświecająca tworzeniu standardów. Normy rolne są produktem, który rolnictwo i organy podatkowe wykonują corocznie w porozumieniu ze sobą. Nie są to normy narzucone przez organy podatkowe. Ta idea jest również zawarta w zeznaniu podatkowym. Zakłada się, że te normy rolnicze są przestrzegane, a jeśli tak nie jest, należy to zaznaczyć w zeznaniu podatkowym.

Dlatego w zeznaniu podatkowym znalazło się konkretne pytanie. Gdzie wtedy można postawić tylko krzyż. W oświadczeniu nie można podać wyjaśnienia. To niezwykłe. Gdy inspektor skarbowy sprawdza deklarację, natrafia na ten krzyżyk, co powinno skłonić go do poproszenia o dalsze wyjaśnienia. Jeżeli inspektor nie zgadza się z odstępstwem, przedsiębiorca musi mieć rację, składając sprzeciw do organów podatkowych, a następnie odwołać się do sądu podatkowego.

Nieporozumieniem ze strony Administracji Podatkowej i Celnej jest przekonanie, że przedsiębiorca rolny jest związany normami rolnymi w taki sam sposób jak organ. Przedsiębiorca może odstąpić od tego, jeśli istnieją ku temu uzasadnione powody. Oczywiście nie ma takiego nieporozumienia. IRS dokładnie wie, jak to działa. Władza wydaje zatem „crie de coeur”: wołanie z serca. Przecież opracowywanie standardów ma sens tylko wtedy, gdy zdecydowana większość przedsiębiorców przyjmuje je jako podstawę do ustalenia rocznego zysku.

Normy i wartości
Te normy rolnicze tworzą zrównoważony system norm i wartości. Dlatego przy ustalaniu norm rolniczych wzięto pod uwagę wiele aspektów. Jest w tym więcej, niż moglibyśmy sądzić. Dlatego punktem wyjścia autorów jest to, że można od tego odejść tylko wtedy, gdy istnieją „prawdziwe argumenty” w indywidualnej sytuacji.

Zasada ta oznacza, że ​​podatnik (lub jego doradca) musi z góry zastanowić się, czy warto odejść od standardów. Bo jeśli zbaczasz (wstawiasz ten krzyżyk), stawiasz się pod lupą jako podatnik. W końcu zwracasz uwagę inspektora. I ta osoba patrzy na konkretne odchylenie, ale może też na inne sprawy. W końcu ma przed sobą jeszcze zeznanie podatkowe. Możesz tego nie robić.

Krótko mówiąc: łatwo postawić krzyż, ale procedura nie jest tak wygrana. A już na pewno nie, jeśli ciężar dowodu spoczywa na podatniku. Więc pomyśl zanim zaczniesz!

Eryk Marcus

Erik Marcus jest właścicielem Remie Fiscaal Juridisch Adviesbureau, firmy doradczej dla przedsiębiorców rolnych. Lubi wymyślać innowacyjne i przełomowe rozwiązania, zwłaszcza jeśli istnieje korzyść podatkowa, którą można osiągnąć.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.