Gdzie jest najmądrzejszy naukowiec zajmujący się glebą?

Dobra gleba jest niezbędna do uprawy roślin, aby produkować zdrową żywność dla ludzi i zwierząt. Zdrowe i żywotne gleby zapewniają również wiele innych usług ekosystemowych. Pomyśl na przykład o zatrzymywaniu i buforowaniu wody, sekwestracji węgla, stymulowaniu bioróżnorodności oraz buforowaniu i zatrzymywaniu składników odżywczych.

Dlatego nie bez powodu w całym kraju podejmowane są wszelkiego rodzaju inicjatywy, aby zmaksymalizować potencjał gleby do realizacji tych celów. Co ciekawe, pytanie „co to jest gleba zrównoważona” lub „kiedy gleba jest dobrej jakości” prawie nigdy nie padło. Czy to nie dziwne? Bo jak chcemy poprawić jakość gleby w Holandii, jeśli nie wiemy, jak ją mierzyć lub jak interpretować te pomiary w świetle „zrównoważenia” lub „jakości”?

Biorąc pod uwagę nagły wzrost wszelkiego rodzaju partii, które „fachowo” i „innowacyjnie” współpracują z rolnikami i decydentami politycznymi w celu poprawy jakości gleby, myślę, że nadszedł czas na ogólnokrajowy quiz telewizyjny lub program telewizyjny o „Najmądrzejszy badacz gleby”. Ponieważ ostatnio widziałem wiele wiadomości, raportów, stron internetowych i ulotek produktowych, które miłymi słowami mówią o jakości gleby, ale ich uzasadnienie jest bardzo słabe lub wręcz błędne. Czy jakość gleby naprawdę się poprawi? Nie jest nawet tak ważne, kto będzie zwycięzcą, ale cała komunikacja wokół niego umożliwia szerokiej publiczności nauczyć się samodzielnego myślenia o glebie.

Bez krytycznej refleksji
Na przykład wyobrażam sobie kilku urzędników ds. polityki wojewódzkiej, którzy opracują wniosek o dokonanie pomiaru i oceny jakości gleby na działkach rolnych. Aby się z nimi zapoznać, przestudiowali dostępne analizy gleby. Bardzo pozytywny. Jednak cała lista dostępnych pomiarów jest zawarta w zapytaniu bez zauważalnego krytycznego odbicia.

Czy wszystkie te pomiary są przydatne do formułowania użytecznych stwierdzeń na temat jakości gleby i zarządzania nią? Wydaje się bardzo prawdopodobne, że pojęcie „jakości gleby” pozostaje niezdefiniowane. Dlaczego pomiary, takie jak utajony naprężenie tlenowe, barwy lub analizy metodą Kinseya-Albrechta, miałyby mówić coś znaczącego o jakości gleby?

Jako naukowiec zajmujący się glebą i agronom nie rozumiem tego. A już na pewno nie, jeśli wiedza specjalistyczna musi być poparta wiedzą o „alternatywnych” produktach, takich jak Bokashi, biostymulatory i mąka kamienna. Należy pamiętać, że konieczne są innowacje, także w zakresie analiz gleb i ich interpretacji. Ale proszę nie sprzedawajmy starego wina w nowych butelkach. Metody, które w ciągu ostatnich 50 lat uznano za nieodpowiednie, nie pomogą rozwiązać problemów związanych ze zrównoważonym gospodarowaniem glebą.

Kreatywne myślenie o cyklach lokalnych
Widzę wielu urzędników ds. polityki w radach wodnych, którzy twórczo myślą o rozwiązaniach mających na celu zamknięcie lokalnych cykli. Ponieważ wiele roślin rośnie wzdłuż wszystkich rowów, które muszą być koszone i przetwarzane co roku, sporządzany jest ładny okrągły plan, aby wykorzystać te ścinki do poprawy gleby uprawnej. Ponieważ więcej materii organicznej jest zawsze dobre, prawda?

A jeśli przedsiębiorcy rolni chcieliby to mieć, to czy nie pobudzamy tym zrównoważenia rolnictwa? Zapomina się o tym, że od 2009 roku ukazywały się różne publikacje wyrażające wielkie wahania dotyczące tej praktyki. A może po prostu nie są świadomi procesów zachodzących w glebie i motywacji rolników do korzystania z tego materiału?

Koncepcje w kierunku równowagi w rolnictwie i przyrodzie
Widzę wiele organizacji doradczych, które działają na styku rolników, obywateli i osób z zewnątrz. Dzięki pięknym innowacyjnym koncepcjom, które szukają nowej równowagi między rolnictwem a naturą oraz między miastem a wsią. Wspólnym wątkiem w poradach często jest to, że należy dokonać całkowitej zmiany, ponieważ obecna praktyka rolnicza nie może być słuszna.

Musimy używać większej ilości szorstkiego obornika, przestać używać nawozów i, jeśli to konieczne, używać tylko obornika węglowego. Podnosimy poziom wody, odżywiamy glebę, a przede wszystkim musimy pozbyć się wszelkich spostrzeżeń „Szkoły Wageningen”. Nie wiadomo, czy wszystkie te dostosowania ostatecznie doprowadzą do lepszej jakości gleby. Jak również jego możliwy wpływ na jakość środowiska życia. Jako naukowiec zajmujący się glebą znam odpowiedź, ale te odpowiedzi nie brzmią tak żywo, inspirująco, innowacyjnie i prężnie. Dlatego jestem bardzo ciekawa, jak te spostrzeżenia sprawią, że praktyki rolnicze będą bardziej zrównoważone w dłuższej perspektywie.

Rolnik świadomy jakości gleby
Jednocześnie widzę duże grupy rolników, którzy są bardzo świadomi jakości gleby w swoim gospodarstwie. Rolnicy, którzy od czasu do czasu kopią dół, aby sprawdzić, czy są tam niepokojące warstwy i czy utrudnia to ukorzenienie. Rolnicy, którzy przeprowadzają coroczną analizę gleby, aby uzyskać wgląd w zapasy i dostępność składników odżywczych, kwasowość i aktywność życia glebowego. Aby odpowiednio dostosować ich nawożenie.

Rolnicy, którzy zastanawiają się, czy gleba ma wystarczającą sprężystość, zanim maszyny zostaną użyte na ziemi. Dokonują oni wyborów dotyczących dobrze przemyślanego planu budowy, który ma na celu poprawę struktury gleby i magazynowanie węgla w glebie. Tworzenie stref buforowych, aby zapobiec spływaniu składników odżywczych i dostarczanie wystarczającej ilości obornika, aby utrzymać płodność.

Apel o kunszt
Dlatego chcę apelować o ten kunszt. Rzemiosło oparte na pomiarach i wiedzy z praktycznych testów. Oparte na spostrzeżeniach naukowych, wspierane przez naukowców zajmujących się glebą i agronomów. Jest jasne, w jaki sposób gleba musi być mierzona i interpretowana, aby rolnictwo było naprawdę zrównoważone (patrz na przykład Open Soil Index).

W celu zrównoważonego gospodarowania glebą i podniesienia jej jakości. Aby gleba mogła pełnić różne funkcje teraz iw dłuższej perspektywie bez przenoszenia jej do środowiska. To wymaga wglądu. To również wymaga wyborów. A kiedy już to zrobimy, możemy słusznie powiedzieć, że „nasza gleba jest zrównoważona”. Aby dowiedzieć się tego razem, opowiadam się za Narodowym Quizem Glebowym. Szukasz spostrzeżeń. Szukasz „najmądrzejszego naukowca zajmującego się glebą”. Kto się odważy?

Gerarda Róży

Starszy kierownik projektu ds. gleby, wody i rolnictwa w Instytucie Gospodarki Odżywczej (NMI).

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.