Lagarde ujrzała monetarne światło… w końcu

Nie jestem wielkim fanem prezes EBC Christine Lagarde. Ale teraz napisała bloga (przynajmniej jej imię jest na nim), który bardzo mi się podoba. Jeśli chcesz sam przeczytać tekst, znajdziesz go tutaj: Normalizacja polityki pieniężnej w strefie euro (europa.eu).

Powodem, dla którego lubię tekst na blogu, jest to, że pokazuje dobre zrozumienie sytuacji, w której się znajdujemy. Właściwie chcę powiedzieć, że zgadzam się z treścią. Ale naprawdę chcę powiedzieć, że cieszę się, że EBC wreszcie jest „na mojej linii”.

Lubię podsumować główne punkty. Gospodarka otwiera się ponownie, ale nie wracamy do tej samej sytuacji sprzed pandemii. Lagarde wymienia trzy rodzaje wstrząsów, które silnie wpływają lub wpłynęły na gospodarkę. Pierwszy rodzaj dotyczy wstrząsów spowodowanych zakłóceniami logistycznymi, które doprowadziły do ​​wzrostu cen towarów, zarówno materiałów, jak i innych nakładów przemysłowych, a także żywności. Drugi rodzaj szoku dotyczy tego, co się stało z zagregowanym popytem na dobra i usługi w gospodarce i produkcji, powiedzmy podaży i popytu. Wstrząsy te doprowadziły do ​​wysokiego wzrostu cen towarów przemysłowych. Trzecia grupa wstrząsów dotyczy otwarcia gospodarki, prowadzącego do znacznej zmiany wzorców konsumpcji, polegającej na mniejszej liczbie towarów i większej liczbie usług. Ze względu na braki kadrowe prowadzi to do wysokiej inflacji usług.

Według Lagarde, mniej niż 20% wszystkich składników koszyka inflacyjnego strefy euro rosło szybciej niż 2% rok przed pandemią. Teraz to najwyraźniej 75%.

Następnie zauważa, że ​​łańcuchy dostaw mogą się zmieniać z przyczyn geopolitycznych. To sprawia, że ​​gospodarka światowa jest mniej wydajna i prowadzi do strukturalnie wyższej inflacji przynajmniej przez jakiś czas. Przyspieszone wojną „zielone przejście” będzie miało ten sam efekt.

Wreszcie Lagarde zauważa, że ​​oczekiwania inflacyjne wzrosły. Dodaje, że rozszerzył się „prawy ogon” rozkładu oczekiwań. Oznacza to, że wzrosło ryzyko znacznie wyższej niż oczekiwana inflacji.

Lagarde konkluduje, że niezwykle łagodna polityka monetarna sprzed pandemii nie jest już odpowiednia. W końcu polityka ta miała na celu podniesienie inflacji i oczekiwań inflacyjnych, które uznano za zbyt niskie. To już nie jest konieczne. Dlatego Lagarde nieformalnie zapowiada normalizację polityki. W lipcu EBC przestanie kupować obligacje, a stopy procentowe na pewno wzrosną. Pod koniec trzeciego kwartału pozbędziemy się wtedy ujemnych stóp procentowych. EBC powinien był dojść do tego dużo wcześniej, ale jednak: Alleluja!

Nawiasem mówiąc, EBC nie byłby EBC, gdyby Lagarde również nie łagodził oczekiwań na podwyżki stóp procentowych. „Gradualizm”, „opcjonalność” i „elastyczność” pozostają słowami kluczowymi. Nie licz więc na wysokie oprocentowanie na koncie oszczędnościowym.

Być może mniej szkód ekonomicznych
Światowa gospodarka wciąż jest podrzucana w górę iw dół przez różne wstrząsy, dlatego przewidywalność jest bardzo ograniczona. Trudno oszacować, jak wojna i sankcje wpłyną na europejską gospodarkę. Wcale nie jestem przekonany, że możemy uniknąć recesji. Teraz możesz argumentować, że recesja nie jest taka zła, ponieważ mamy przeciążony rynek pracy, a (ograniczony) wzrost bezrobocia może być rzeczywiście dobrą rzeczą. Ale tak, nadal jest denerwujące, gdy ludzie tracą pracę lub widzą, jak ich firma popada w kłopoty.

W każdym razie najnowsze wskaźniki zaufania nie sugerują w najbliższym czasie recesji w strefie euro. Wstępne dane tzw. wskaźników menedżerów zakupów wskazują na nieznaczny spadek zarówno dla sektora produkcyjnego, jak i usługowego. Łączna wartość spadła z 55,8 w kwietniu do 54,8 w maju. To całkiem zdrowy poziom bezwzględny. Wpływowy niemiecki indeks Ifo nawet wzrósł: 93,0 w maju, po 91,9 w kwietniu. Z wykresu wynika, że ​​wybuch wojny doprowadził do znacznego osłabienia komponentu oczekiwań, ale nie przełożyło się to jeszcze na porównywalny spadek oceny sytuacji bieżącej. W rzeczywistości, według badania Ifo, niemieccy przedsiębiorcy oceniają rzeczywisty rozwój gospodarczy w maju bardziej pozytywnie niż w kwietniu: od 99,5 do 97,3.

W USA łączny indeks menedżerów ds. zakupów spadł z 56,0 w kwietniu do 53,8 w maju. Wzrost gospodarczy został również zrewidowany nieznacznie w dół w pierwszym kwartale: -1,5% (w ujęciu rocznym) wobec wcześniej podawanych -1,3%. Rezerwa Federalna Atlanty opracowuje serię GDPNow, która próbuje określić ilościowo obecny wzrost na podstawie różnych wskaźników. Ten GDPNow jest teraz na poziomie +1,8% w drugim kwartale. Więc to się nie kończy.

Recesja w USA?
Rodzi to pytanie, czy gospodarka amerykańska może jednak popaść w recesję. Kombinacja obniżającej inflację siły nabywczej, dość gwałtowny wzrost stóp procentowych i zwiększona niepewność spowodowana wojną mogą działać w tym kierunku. Z drugiej strony różnica stóp procentowych między dziesięcioletnimi i dwuletnimi obligacjami rządowymi wynosi od jakiegoś czasu 0,2-0,4%. W przeszłości wszystkie recesje były poprzedzone odwróceniem krzywej dochodowości, a dokładniej sytuacją, w której efektywna rentowność dwuletnich papierów była wyższa niż dziesięcioletnich.

Czynnikiem, o którym niezwykle często zapomina się w tego rodzaju rozważaniach, jest to, co dzieje się z finansami publicznymi. Cóż, to, co się tam dzieje, jest po prostu spektakularne, co od razu widać na poniższym wykresie. Deficyt budżetowy rządu federalnego kurczy się obecnie w bezprecedensowym tempie. Ma to oczywiście związek z faktem, że środki wsparcia i stymulacji z ostatnich dwóch lat się nie powtarzają oraz z silnym rynkiem pracy. Od marca 2021 do kwietnia 2022 (czyli trzynaście miesięcy) deficyt zmniejszył się z 18,6% PKB do 5,0% PKB. Nieuniknione jest, że bardzo mocno zahamuje to wzrost PKB. Dobrą wiadomością jest to, że zacieśnienie fiskalne nie będzie kontynuowane w tym samym tempie. Dlatego pozostaję dość optymistycznie nastawiony do USA, że można tam uniknąć recesji, a przynajmniej że mają na to większe szanse niż my w strefie euro.

Podwójny whammy na giełdzie?
Jest to oczywiście bardzo istotne dla rynku akcji. W tym roku zebrał rake optaters. Do tej pory spadek cen akcji wynikał głównie z rosnących stóp procentowych, które negatywnie wpłynęły na wskaźniki cena-zysk. Recesja uderzyłaby również w zyski przedsiębiorstw. „Druga frajda” na giełdzie miałaby wtedy sens.

Marże zysku są obecnie wysokie. Makroekonomista, taki jak ja, woli patrzeć na dane makro, które można znaleźć w rachunkach narodowych. W pierwszym kwartale zyski przedsiębiorstw nieznacznie spadły zarówno w dolarach, jak i jako procent PKB. Nie ma powodu do paniki, ale poniższy wykres jasno pokazuje, że marże zysku są historycznie wysokie. Każdy, kto wierzy w „wredny powrót”, może łatwo dojść do wniosku, że istnieje co najmniej więcej „negatywów” niż „pozytywów”.

Turecka inflacja wymyka się spod kontroli
Coś zupełnie innego. Prezydent Turcji Erdogan nie jest zadowolony ze Szwecji i Finlandii jako potencjalnych krajów NATO. Wyobrażam sobie, że obywatele tureccy są znacznie mniej zadowoleni z polityki monetarnej popieranej przez Erdogana. Erdogan ma niekonwencjonalny pogląd na inflację. Podczas gdy zdecydowana większość ekonomistów uważa, że ​​wysoką inflację można zwalczyć podwyżkami stóp procentowych, Erdogan jest przeciwny. Odsetki to pozycja kosztowa dla firm. Im niższa stopa procentowa, tym niższe koszty i niższa inflacja. Ponadto niskie stopy procentowe zachęcają do inwestycji zwiększających moce produkcyjne, zmniejszając presję inflacyjną.

Wizja Erdogana jest obecnie testowana. W 2021 r. bank centralny obniżył stopy procentowe, podczas gdy inflacja rosła. Na nieszczęście dla Turków ten szalony eksperyment obecnie całkowicie wymyka się spod kontroli. W kwietniu inflacja wyniosła 70%. Mimo to bank centralny utrzymał w tym tygodniu swoją główną oficjalną stopę na poziomie 14%. Lira jest pod silną presją i w ciągu roku jej wartość spadła o około połowę. Dodajmy do tego wzrost cen energii i mamy dobre wytłumaczenie wzrostu inflacji. Aby odwrócić bieg wydarzeń, bank centralny kupuje liry za dolary na rynku walutowym. W ciągu ostatnich dwóch tygodni rezerwy walutowe spadły o około 6 miliardów dolarów (do około 60 miliardów dolarów).

Pytanie brzmi, jak to wpływa na pozycję Erdogana. Obywatele są gotowi znosić pewne problemy ekonomiczne, ale jeśli robi się zbyt źle, buntują się. W Ameryce Południowej przywódcy polityczni, którzy pozwolili, aby inflacja wymknęła się spod kontroli, często byli zmuszani do rezygnacji pod presją.

kilka tygodni przerwy
Robię sobie kilkutygodniową przerwę od moich pisemnych komentarzy (a także od wypowiedzi ustnych w BNR). I cieszę się, że mogę to zrobić z kilkoma pozytywnymi wiadomościami.

Po pierwsze, prezes EBC Lagarde zamieścił wpis na blogu, który warto przeczytać, chociaż moje streszczenie też może wystarczyć. Perspektywy inflacji bardzo różnią się od tych sprzed pandemii i choć wiele jest niepewnych, obecne okoliczności i perspektywy nie uzasadniają już polityki pieniężnej mającej na celu podniesienie inflacji i oczekiwań inflacyjnych. Za kilka miesięcy pozbędziemy się tej przeklętej ujemnej stopy procentowej.

Różne wskaźniki zaufania są optymistyczne, że uderzenie w gospodarkę spowodowane wojną, sankcjami itp. może być (nieco) mniej negatywne niż wcześniej się obawiano.

Gospodarka amerykańska odnotowuje obecnie przeciętny wzrost PKB, ale istotną rolę odgrywa niezwykle spektakularna redukcja deficytu budżetowego. Finanse publiczne nie będą dłużej wywierały negatywnego wpływu na gospodarkę. Myślę, że jest duża szansa, że ​​USA będą w stanie uniknąć recesji.

Na koniec warto przyjrzeć się Turcji. Tam inflacja jest całkowicie wykolejona przez politykę monetarną prowadzoną przez Erdogana. Oczywiście nie pasuje to do dobrych wieści. Obywatele tureccy są tym poważnie dotknięci. Mogłoby to znacząco osłabić pozycję Erdogana. Czy to dobra czy zła wiadomość, zależy od Ciebie.

Hansa de Jonga

Han de Jong jest byłym głównym ekonomistą ABN Amro, a obecnie ekonomistą rezydentem m.in. w BNR Nieuwsradio. Jego komentarze można również znaleźć na Crystalcleareconomics.nl

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.