Rosnące ceny gazu w Europie są wyjątkowo niepożądane

Ludowy Bank Chin (PBoC) obniża stopy procentowe, Rezerwa Federalna USA utrzymuje stopy procentowe na niezmienionym poziomie, a Europejski Bank Centralny (EBC) je podnosi. Ponadto rosnąca europejska cena gazu jest wyjątkowo niepożądana.

Te rozbieżne decyzje chińskich, amerykańskich i europejskich banków centralnych wyraźnie pokazują, jak różne są warunki panujące w trzech blokach gospodarczych. Od tego czasu inflacja w USA spadła do 4,0% (rok do roku) w maju. Szczyt 8,9% został osiągnięty w połowie ubiegłego roku. Na horyzoncie rysuje się dalszy spadek inflacji. Po dziesięciu podwyżkach stóp procentowych z rzędu Fed odmierza teraz czas. W uzasadnieniu decyzji o stopach procentowych szef Fed, Jerome Powell, dał jasno do zrozumienia, że ​​szczyt oficjalnych stóp procentowych, jeśli chodzi o Fed, nie został jeszcze osiągnięty.

Szesnastu z osiemnastu członków komitetu politycznego przewiduje jedną lub więcej podwyżek stóp procentowych przed końcem roku. Oczywiście rodzi to pytanie, dlaczego Fed nie podniósł stóp procentowych właśnie teraz. Można to porównać do cumowania łodzi. Gdy zbliża się do doku, łódź zwalnia. Fed obniżył już ocenę podwyżek stóp procentowych z 75 punktów bazowych do 50 punktów bazowych, a ostatnie trzy podwyżki stóp wynosiły 25 punktów bazowych. Pozostawienie stóp procentowych na razie bez zmian spowoduje dalsze osłabienie tempa podwyżek. Nawiasem mówiąc, Powell słusznie podkreślił, że oczekiwania komitetu politycznego nie powinny być postrzegane jako zamierzona polityka.

Trzy fazy
Powell powtórzył również trzy fazy, które identyfikuje w polityce pieniężnej, mające na celu opanowanie inflacji. Początkowo chodziło głównie o tempo podwyżek stóp procentowych. Ta faza jest już zamknięta. Druga faza polega na znalezieniu poziomu stóp procentowych, który będzie wystarczająco restrykcyjny, aby zapanować nad inflacją. Fed jest teraz w tej fazie. Następnie następuje faza trzecia, w której głównym pytaniem jest, jak długo stopy procentowe powinny być utrzymywane na najwyższym, restrykcyjnym poziomie, aby z jednej strony doprowadzić inflację do celu 2%, a nie wepchnąć gospodarki w niepotrzebnie głęboką lub długa recesja z drugiej strony.

Pierwsze zdjęcie przedstawia inflację w USA. Istnieją wyraźne dowody na spadek, ale najnowsze dane są nadal wyraźnie powyżej celu 2%, a inflacja bazowa jest również znacznie wyższa niż 5,3%. Nawiasem mówiąc, Fed koncentruje się głównie na indeksie cen osobistych wydatków konsumpcyjnych, z wyłączeniem żywności i energii.

Drugi rysunek przedstawia trzy główne składowe inflacji. W tym okresie ceny energii spadają w porównaniu rok do roku. To obniża inflację. W maju ceny energii wzrosły o około 0,8% inflacji. W czerwcu będzie tego jeszcze więcej, bo ceny energii gwałtownie wzrosły w czerwcu ubiegłego roku. Od kilku miesięcy spada również inflacja cen żywności. Wynika to ze spadku międzynarodowych cen surowców rolnych oraz niższych cen energii. Ceny żywności reagują na to z pewnym opóźnieniem. Na horyzoncie rysuje się dalszy spadek inflacji cen żywności.

Na drugim zdjęciu uwzględniłem też „koszty schronienia”, powiedzmy czynsz. Z wagą prawie 35% w amerykańskim koszyku inflacyjnym, czynsze mają duży wpływ na stopę inflacji. Jak często argumentowałem, czynsze podążają za cenami domów ze znacznym opóźnieniem wynoszącym ponad rok. Czynsze są nadal o około 8% wyższe niż rok wcześniej, ale i tu na horyzoncie rysuje się umiarkowanie. Ceny domów spadają od jakiegoś czasu, co wpłynie na czynsze. Będę musiał uważać na ten. Oprocentowanie kredytów hipotecznych ustabilizowało się na jakiś czas i wydaje się, że prowadzi to do pewnego ożywienia na rynku mieszkaniowym. Jeśli to ożywienie będzie kontynuowane, obniżka podwyżek czynszów może być rozczarowująca.

Chiny podążają zupełnie inną drogą
Gospodarka chińska od dawna podąża zupełnie inną drogą niż nasza czy amerykańska. Kiedy nasza inflacja gwałtownie wzrosła, inflacja w Chinach pozostała niska. W zeszłym roku chińskie władze stosowały ścisłą politykę blokowania, ponieważ nie były w stanie opanować wirusa koronowego. W rezultacie wzrost gospodarczy był daleki od oczekiwań i ambicji. Ta polityka zerowej tolerancji już się zakończyła, a społeczeństwo i gospodarka ponownie się otworzyły, ale ożywienie gospodarcze było jak dotąd dość rozczarowujące.

Przykładowo poziom produkcji przemysłowej w maju był tylko o 3,5% wyższy niż przed rokiem. W kwietniu nadal wynosił 5,6% i to też było faktycznie mniej niż można by się spodziewać. Tempo wzrostu sprzedaży detalicznej zwolniło z 18,4% r/rw kwietniu do 12,7% w maju. Wcześniej opublikowane zostały dane o handlu zagranicznym za maj, które również wyraźnie nie spełniły oczekiwań. Połączenie rozczarowującego wzrostu i bardzo niskiej inflacji skłoniło Ludowy Bank Chin do nieznacznej obniżki stóp procentowych. Inni decydenci również będą starali się wspierać aktywność. Rodzi to pytanie, dlaczego ożywienie chińskiej gospodarki jest tak rozczarowujące. Najbardziej oczywistą odpowiedzią jest to, że zagregowany popyt jest po prostu słaby. Co to mówi o światowej gospodarce, nie jest jeszcze jasne.

EBC nie jest jeszcze gotowy
Zgodnie z oczekiwaniami EBC podniósł stopy procentowe po raz ósmy z rzędu. Prezes Christine Lagarde dała jasno do zrozumienia, że ​​EBC nie jest jeszcze gotowy. Do kolejnej podwyżki stóp niewątpliwie dojdzie pod koniec lipca. EBC zaczął podnosić stopy procentowe później i do tej pory podniósł je mniej niż Fed. Nie żeby to był absolutny wyznacznik. W wyjaśnieniu Lagarde powiedziała, że ​​kształtowanie się jednostkowych kosztów pracy ostatecznie determinuje inflację. W pełni się zgadzam. Wzrost jednostkowych kosztów pracy jest obecnie niezgodny z celem inflacyjnym na poziomie 2%.

Poważna porażka
Nowe i poważne niepowodzenie jest dla nas nieuchronne. Cena gazu w Europie znów rośnie. Przed pandemią ceny od 15 do 20 MWh były normalne. Poniższy wykres pokazuje, że ceny wzrosły już w ciągu 2021 roku. Po wybuchu wojny i bojkocie rosyjskiego gazu cena na krótko wzrosła do prawie 350 € MWh w sierpniu ubiegłego roku, czyli dwudziestokrotnie! Następnie europejska cena gazu zaczęła spadać.

Następne zdjęcie przybliża rozwój w tym roku. Spadek z około 70 € MWh na początku roku do mniej niż 25 € MWh był bardzo mile widziany. Spadek ten osłabił inflację, przyczynił się do obniżenia kosztów produkcji dla firm, a tym samym ożywił aktywność. Jednak cena wzrosła teraz do ponad 40 euro za MWh, co stanowi wzrost o ponad 60%.

Jeśli czytasz komentarze, ostatni wzrost cen wynika głównie ze zmniejszonego wydobycia gazu w Norwegii w związku z pracami konserwacyjnymi i formalną decyzją o całkowitym zakończeniu wydobycia gazu w Groningen jeszcze w tym roku. Zmienność cen gazu bardzo utrudnia firmom planowanie. Oczywiście jest to również irytujące dla konsumentów, a gwałtowny wzrost cen gazu zahamuje działalność gospodarczą. Nie odważę się jednak prognozować ceny gazu.

Zamknięcie
Podczas gdy gracze rynku finansowego na początku tego roku spodziewali się obniżki oficjalnych stóp procentowych w USA przed końcem roku, teraz wygląda to zupełnie inaczej. W rzeczywistości sam Fed spodziewa się jeszcze większego podniesienia stóp procentowych, chociaż w tym tygodniu wstrzymał się. Wcześniej wstrzymały się również banki centralne w Kanadzie i Australii, by po kilku miesiącach kontynuować podwyżki stóp. Chiński bank centralny obniżył w tym tygodniu stopy procentowe. Ożywienie aktywności było rozczarowujące po zakończeniu polityki częstych blokad w grudniu ubiegłego roku. Podejrzewam, że jest to spowodowane rozczarowującym popytem, ​​co nie wróży dobrze światowej gospodarce.

EBC kontynuował podwyżki stóp procentowych w tym tygodniu, ale zaczęły one później niż Fed. W ciągu ostatnich dwóch tygodni europejska cena gazu ponownie wzrosła, podczas gdy znajdowała się na niezłym spadku. Nie śmiem przewidywać, czy ten wzrost będzie trwał, czy też wkrótce się odwróci. Wiem, że nowy wzrost cen gazu w Europie jest bardzo niepożądaną i bardzo złą wiadomością. Sprzyja to wyższej inflacji, większym problemom dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw oraz hamuje aktywność gospodarczą. Miejmy nadzieję, że to tylko tymczasowe. Skrzyżowane palce.

Hansa de Jonga

Han de Jong jest byłym głównym ekonomistą ABN Amro, a obecnie ekonomistą rezydentem m.in. w BNR Nieuwsradio. Jego komentarze można również znaleźć na Crystalcleareconomics.nl

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.