Najnowsze dane dotyczące inflacji są miłą niespodzianką

Nasza inflacja w styczniu była nieznacznie niższa niż oczekiwano: 3,3% w porównaniu do 4,1% w grudniu. W ujęciu miesięcznym ogólny poziom cen spadł o 0,3%. W styczniu ubiegłego roku wzrosła ona faktycznie o 0,5%. Ograniczona ilość szczegółów ujawnionych w „szybkim szacunku” podnosi pewne interesujące kwestie.

Inflację stłumił fakt, że ceny energii i paliw w styczniu były o 1,4% niższe niż rok wcześniej. W grudniu były faktycznie wyższe o 1,5%. Inflacja usług również gwałtownie spadła, z 5,8% w grudniu do 4,4% w styczniu. Pozostaje pytanie, czy ten spadek będzie trwały. Z drugiej strony inflacja w przypadku żywności, napojów i tytoniu wzrosła z 6,7% w grudniu do 7,0% w styczniu. Ta ostatnia nie jest inflacją, którą wszyscy odczuwamy w supermarketach, ponieważ liczba ta jest zniekształcona przez znaczny wzrost akcyzy na tytoń w ubiegłym roku. Jednak wzrost ten wskazuje na przyspieszenie inflacji cen żywności. To nie są dobre wieści. W rzeczywistości przyspieszenie inflacji żywności trwa już od jakiegoś czasu. Według danych CBS ceny żywności w marcu ubiegłego roku były o 0,3% wyższe niż rok wcześniej. W grudniu odsetek ten wzrósł do 2,2%. Prawdopodobnie wzrosła jeszcze bardziej w styczniu, ale dowiemy się tego dopiero 13 lutego, kiedy holenderski urząd statystyczny opublikuje wszystkie dane.

Wygląda na to, że sytuacja konsumentów nie jest najlepsza. Sprzedaż detaliczna w grudniu wzrosła o 1,5% w porównaniu z rokiem poprzednim. Wolumenowo wzrost wyniósł zaledwie 0,3%. Jest to rozczarowujące, ponieważ można by oczekiwać, że wzrost siły nabywczej będzie wspierał wydatki konsumentów. Sprzedaż detaliczna stanowi wprawdzie tylko część całkowitych wydatków konsumpcyjnych, ale mimo wszystko...

Według NEVI, zaufanie menedżerów ds. zakupów w naszym kraju w styczniu nieznacznie spadło. Ich indeks wyniósł 48,4. W grudniu wynosiła nadal 48,8. Około roku temu indeks na krótko wzrósł powyżej 50 punktów, ale okazało się, że było to tylko chwilowe. Więc i tutaj nie ma mowy o żadnym „hosanna”, choć oczywiście zawsze mogłoby być gorzej.

Kiedy zobaczyłem dane dotyczące nowych zamówień w niemieckim przemyśle w grudniu, na chwilę poczułem się optymistycznie. W ciągu miesiąca wzrosła ona o 6,9%, chociaż poziom był o prawie 6% niższy niż rok wcześniej. Mój dobry nastrój uległ pogorszeniu, gdy przeczytałem, że tak wysoki wzrost był spowodowany 55-procentowym zwiększeniem zamówień na „samoloty, statki i pociągi”. Gdyby nie te duże, ale bardzo zmienne zamówienia, wzrost wyniósłby 2,2% w ujęciu miesięcznym. No cóż, to też jest fajne, oczywiście. Dziś rano mój dobry nastrój znów ucierpiał. Produkcja przemysłowa w Niemczech spadła w grudniu o 2,4% w ujęciu miesięcznym. W ujęciu rok do roku poziom produkcji był niższy o ponad 3%.

Trudno zrozumiałe
Wykres indeksu przedstawia obraz, którego zrozumienie jest niemal niemożliwe. Przemysł wytwórczy produkuje około 20% mniej niż w szczytowym okresie pod koniec 2017 r., a poziom produkcji jest porównywalny z tym z końca 2006 r. W ciągu osiemnastu lat niemiecki przemysł nie poczynił więc żadnych postępów. Wykres wyraźnie pokazuje, że recesje są silne i że między recesjami następuje ożywienie. Gospodarka niemiecka od dłuższego czasu znajduje się w stanie stagnacji, a produkcja przemysłowa stale spada. Czy jesteśmy świadkami upadku niegdyś potężnego i silnego niemieckiego przemysłu? Czy nowy rząd będzie w stanie odwrócić ten proces?

W USA sytuacja w tej branży również nie jest najlepsza, ale jest wyraźnie lepiej niż w Europie, a zwłaszcza lepiej niż w Niemczech. Wskaźnik ISM, mierzący zaufanie w przemyśle, wzrósł w styczniu do 49,2 z 50,9 w grudniu. Ci przedsiębiorcy stali się bardziej pozytywnie nastawieni, zwłaszcza do swoich zamówień. To pozytywny znak.

Liczba ofert pracy w USA spadła w grudniu do 7,6 miliona. W listopadzie było jeszcze 8,2 miliona wakatów. To była jazda niczym kolejka górska, ale liczby wskazują, że rynek pracy w USA stopniowo się uspokaja. W grudniu na 110 bezrobotnych przypadało 100 wakatów. Rynek pracy nadal można zatem określić jako napięty, jednak nie tak napięty jak trzy lata temu, gdy na 200 bezrobotnych przypadało około 100 wakatów. Jeżeli rozluźnienie na rynku pracy będzie kontynuowane, presja inflacyjna pochodząca z rynku pracy również ulegnie dalszemu zmniejszeniu.

Zamknięcie
Inflacja w Holandii spadła w styczniu bardziej, niż oczekiwano. Miejmy nadzieję, że ta tendencja się utrzyma, ale nie jest to pewne. Sprzedaż detaliczna rośnie, lecz rozczarowująco powoli, a indeks menedżerów ds. zakupów NEVI w styczniu ponownie pozostał poniżej 50.

Zawsze mogłoby być gorzej. W Niemczech produkcja przemysłowa nadal spada. Obecna wielkość produkcji jest równa tej z 2006 roku. Niewiarygodne.

W USA sytuacja nie jest aż tak zła. Przemysłowcy stają się coraz bardziej optymistyczni, a rynek pracy coraz bardziej się relaksuje, co — mamy nadzieję — doprowadzi do dalszego spadku inflacji. Oczywiście, gdy u steru stoi Trump, mogą się zdarzyć najgłupsze rzeczy.

Hansa de Jonga

Han de Jong jest byłym głównym ekonomistą ABN Amro, a obecnie ekonomistą rezydentem m.in. w BNR Nieuwsradio. Jego komentarze można również znaleźć na Crystalcleareconomics.nl

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.