Green gas odciąża rynek nawozów

Teraz to tylko 5 proc., ale według Rabobanku połowa gnojowicy trafi do biogazowni. Powstanie nowy kanał sprzedaży obornika dla hodowców zwierząt. W przypadku polityki dotyczącej obornika nie ma już potrzeby stosowania obowiązkowego podejścia lądowego ze standardem LSU na hektar.

W najbliższych latach presja na rynek nawozów będzie wzrastać w związku z utratą zdolności lokowania azotu z obornika. Ubytek wynosi około 70 mln kg ze względu na zniesienie derogacji i beznawozowych pasów buforowych (NCM). Nadal nie jest pewne, co programy wykupu zrobią dla rynku nawozów naturalnych. W dosłownym znaczeniu biogazownia nie jest rozwiązaniem problemu nadmiaru obornika. Cały napływający obornik i minerały wychodzą po fermentacji jako produkt pofermentacyjny. Jednak to właśnie ambicje związane z zielonym gazem – 2 miliardy metrów sześciennych zielonego gazu w 2030 r. – stwarzają szanse na mniejszą presję na rynek nawozów.

Nowe biogazownie przemysłowe, które działają w Danii od lat, to nowy kanał sprzedaży obornika. Są to duże biogazownie, które potrzebują nawet 400.000 XNUMX ton obornika. W naszym kraju działa już kilka takich zakładów. Nowe biogazownie są w przygotowaniu iw budowie. Dla tych roślin odpowiednie są wszystkie rodzaje nawozów.  

Innowacja produktowa
Kluczem do oświetlenia rynku obornika jest przetwarzanie pofermentu. Biogazownie mają atrakcyjną wielkość dla innowacji produktowych. W tej wielkości są one najlepiej przygotowane do opracowywania nowych, zyskownych kombinacji produkt-rynek. Popyt rynkowy determinuje skład produktów nawozowych. Nowa unijna ustawa o nawozach stanowi podstawę prawną składu i sprzedaży produktów nawozowych na terenie UE. Produkcja nowych nawozów rencyjnych jako substytutów (azotowych) nawozów sztucznych jest również opcją produkcyjną, jeśli zostanie zatwierdzona.

Polityka dotycząca obornika
Dlatego do produkcji zielonego gazu potrzeba dużo obornika. Obornik ten nie będzie dostępny, jeśli hodowcy bydła będą wkrótce zobowiązani do produkcji na lądzie. Środek, który w rzeczywistości ma jedynie na celu zmniejszenie presji na rynek nawozów i ryzyka nadużyć.

Dzięki nowemu kanałowi sprzedaży gnojowicy bydlęcej norma LSU na hektar w polityce dotyczącej obornika nie ma już znaczenia. Taki środek udaremnia nawet dostępność wystarczającej ilości obornika na zielony gaz. W związku z tym rada Remkes również zasługuje na ponowne rozważenie, aby „wycofać” stosowanie i produkcję gnojowicy w dłuższej perspektywie.

Gnojowica pozostaje niezbędna do produkcji biogazu i zielonego gazu w gospodarstwach hodowlanych oraz na skalę przemysłową w biogazowniach. Co nie bez znaczenia, produkcja biogazu zmniejsza również emisje metanu i amoniaku.

Jaapa Uenka

Jaap Uenk jest właścicielem firmy doradczej Mestem i ma ponad 40-letnie doświadczenie na różnych stanowiskach w holenderskim sektorze nawozów.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.