Wpływ 122 planów na alarm klimatyczny

Wyglądało to jak skecz z Jiskefet. Minister Rob Jetten, który jest przesłuchiwany w Izbie Reprezentantów na temat swojego planu osiągnięcia oszczędności 122 megaton emisji CO22 za pomocą 2 środków klimatycznych. Jetten dysponuje na ten cel kwotą 28 miliardów euro. Zapytany przez posła do parlamentu, jaki będzie wynik tej astronomicznej kwoty, Jetten odpowiedział ze spojrzeniem i uśmiechem na twarzy. Co pokazuje, że bardzo dobrze zdawał sobie sprawę z tego, jak absurdalnie to brzmiało: zapobieganie wzrostowi temperatury na Ziemi o 0,00036 stopnia do 2050 r. Aby szybko uzupełnić zapamiętaną lekcją o tym, dlaczego jego plany są absolutnie konieczne, aby ocalić ziemię.

W przypadku większości z tych 122 środków nie wiadomo jeszcze, co przyniosą. Co gorsza, Holenderska Agencja Oceny Środowiska (PBL) przeprowadziła szybkie skanowanie dodatkowych planów klimatycznych Jetten. Wynik jest przerażający. Tylko 12 z 82, czyli 14% badanych środków jest skutecznych z wyprzedzeniem. Wynik innych środków jest co najmniej dyskusyjny. W przypadku sektora rolnego środki te obejmują podatek od sztuki bydła oraz podatek od emisji CO2 od mięsa, nabiału i ryb, co również pośrednio wpływa na portfel sektora.

Po co więc dalej realizować plany? Czy wolą Jettena jest, aby Holandia za wszelką cenę została światowym liderem klimatycznym? W końcu powiedział wcześniej: „że nie chce już słyszeć, że musi to pozostać„ wykonalne i niedrogie ””. Wszystko po to, by w 55 roku osiągnąć co najmniej 60%, a najlepiej 2% mniej emisji CO2030. Nie ulega wątpliwości, że chce być najlepszym chłopcem w klasie, ale myślę też, że ważną rolę odgrywa następujący aspekt.

Ogromny worek pieniędzy promujący innowacje
Myślę, że opiera się to na czymś, co nazywam strategią spaghetti; rzucasz talerzem spaghetti o ścianę i widzisz, które nitki się przyczepiają, a które spadają. Swoim ogromnym workiem pieniędzy Jetten chce zmobilizować społeczność biznesową do opracowania nowych technik. Wtedy zobaczymy, które innowacje coś dają, a które tkwią w swoich dobrych pretensjach. Taka taktyka jest często sprzedawana z argumentem, że w ten sposób możemy zbudować zieloną gospodarkę w Holandii, z której społeczność biznesowa może wypracować nowy model przychodów. Historia pokazała, że ​​to niestety zazwyczaj nie działa.

Myśląc o innowacjach, mój umysł powędrował do niskoemisyjnego podłoża w gospodarstwach hodowlanych. Niegdyś rekomendowany przez rząd jako dobra innowacja pomagająca rozwiązać kryzys azotowy bez ograniczania hodowli. Rolnicy musieli sami w to inwestować, nie wiedząc, czy technologia zadziała i czy wytrzyma w sądzie. Zgodnie z orzeczeniem Rady Stanu, naszego najwyższego sądu administracyjnego, wątpliwe jest, czy nowe niskoemisyjne budynki inwentarskie rzeczywiście ograniczają emisję amoniaku. Opiera się to na wynikach badań naukowych przeprowadzonych przez Statistics Netherlands i Wageningen University, które pokazują, że wydajność środowiskowa stajni o niskiej emisji pozostaje w tyle za ich ambicjami.

Lepszy cel z lepszym wynikiem klimatycznym
To miłe dla firm, które sprzedały wszystkie te podłogi, ale złe dla rolników, którzy widzą, że ich inwestycje idą z dymem, a to też nie pomaga w redukcji emisji. Widzę wiele podobieństw z planami Jettena, ale to bardzo naiwne i nieprofesjonalne wdrażanie planów, o których już wiemy, że nie zadziałają, a następnie wydawanie na nie 28 miliardów euro. Pomyśl, że wielu rolników zna lepsze miejsce z dużo lepszym wynikiem klimatycznym za te pieniądze.

Kasper Walter

Kasper Walet jest byłym członkiem zarządu rolniczego rynku kontraktów terminowych. Od lat pracuje pod nazwą Maycroft jako niezależny doradca rządów i firm z całego świata do spraw energii i klimatu.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.