Wybór polityki żywnościowej może również pomóc rolnictwu

Polityka żywnościowa to popularny temat w manifestach wyborczych. Krijn J. Poppe omawia rolę żywności podczas wyborów i co ma z tym wspólnego ministerstwo rolnictwa. 

Zaczyna obowiązywać raport Rady Naukowej ds. Polityki Rządowej (WRR). Niektórzy wzywają nawet do powołania Ministerstwa Żywności, ale zdziwiłbym się, gdyby takie istniało. Bo dla jednych to hasło oznaczające dawne Ministerstwo Rolnictwa, podczas gdy inni myślą bardziej o środowisku, przyrodzie i redukcji mięsa w tym kontekście. Więc jest mniej zgody co do tego, niż się wydaje.  

Nie wiem, czy powinno być takie ministerstwo, zostawiam to fachowcom administracji publicznej i formacji. Jednak rozszerzenie polityki rolnej na politykę żywnościową, która obejmuje nie tylko rolników, ale także resztę łańcucha i konsumenta, wydaje mi się rozsądnym pomysłem. I z trzech powodów również w interesie rolników i ogrodników.

Przede wszystkim atrakcyjne wydaje mi się większe zaangażowanie obywateli w politykę rolną, a nie tylko podatników. W Stanach Zjednoczonych odbywa się to poprzez program żywnościowy, w ramach którego najubożsi otrzymują bony żywnościowe – w rzeczywistości tam trafia większość pieniędzy. Nie wydaje mi się to dobrym podejściem dla Europy, polityka społeczna to coś dla państw członkowskich. Wydaje mi się jednak, że załatwienie szeregu spraw związanych z bezpieczeństwem żywności, etykietowaniem oraz bardziej zrównoważoną i zdrowszą żywnością w Europie w tym samym czasie, co dotacje dla rolników i rozwój obszarów wiejskich, przyczynia się do tego zaangażowania i lepszego zrozumienia kwot, które trafiają do rolnictwo.

Drugim powodem jest to, że konsumenci mogą również przyczynić się do bardziej zrównoważonego menu. Tym bardziej, że zrównoważona i zdrowa żywność często idą w parze, a wybór konsumenta mógłby być nieco zdrowszy – otyłość i choroby cywilizacyjne to główna pozycja kosztów. Na przykład porozumienie klimatyczne, za pomocą którego chcemy ograniczyć zmiany klimatu i podnoszenie się poziomu mórz, będzie musiało przełożyć się na inne zachowania. W pewnym stopniu oznacza to dostosowanie produkcji przez rolników przy użyciu nowych technik, ale konsumenci mogą i muszą również wnieść swój wkład. 

To prowadzi nas do mojego trzeciego punktu. Bardziej zrównoważone produkty również potrzebują rynku. Równocześnie z bardziej zrównoważoną produkcją należy rozwijać rynek konsumencki tych produktów. Tak było również w przypadku produktów organicznych w latach XNUMX.: można stymulować produkcję, ale nie ma to większego sensu, jeśli supermarkety nie mają produktu w swoim asortymencie, a konsument go nie kupuje.

Jednym z moich ulubionych przykładów jest amerykański rynek kawy: kiedyś była tam kawa bardzo miernej jakości, więcej wody z rowu niż włoskie espresso. Do czasu, gdy wielu przedsiębiorców, w tym założyciele Starbucks, doszli do wniosku, że trzeba nakłonić konsumenta do wypowiedzenia około czterech włoskich słów, a wtedy zapłaci dwa razy więcej za kawę, która oczywiście musi być lepszej jakość musi być jakością. Możemy się z tego czegoś nauczyć w odniesieniu do całego naszego pakietu żywnościowego: musimy konkurować jakością, a nie samą ceną. Jeśli polityka żywnościowa może w tym pomóc, możemy ją również wykorzystać w rolnictwie. 

Krijn J. Poppe

Krijn Poppe przez prawie 40 lat pracował jako ekonomista w LEI i Wageningen UR, a obecnie piastuje szereg stanowisk doradczych i kierowniczych. Boerenbusiness sięga do swojej biblioteczki i omawia bieżące wydarzenia w oparciu o klasyczne badania.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.