Prawie zapomniałem o filmie w komunikacji rządowej

Zwracanie uwagi na procesy obszarowe w polityce rządu ożywia zainteresowanie dawną scalaniem gruntów. Niektórzy tęsknią za starym serwisem rolniczym lub DLG, Służbą ds. Obszarów Wiejskich. Ale to nie były jedyne instrumenty, których rząd używał w latach XNUMX. i XNUMX., aby dostosować rolnictwo do wymagań nowej ery.

Prawie zapomnianym instrumentem jest komunikacja. I nie tyle wystąpień ministrów na barach i wystawach rolniczych. Ale zwłaszcza medium filmowe. Niedawno przeczytałem rozprawę Petera Veera: Ruchomy krajobraz. Książka pochodzi z 2020 roku i dlatego nie jest jeszcze klasyką, ale jest zbyt interesująca, aby nie omawiać jej tutaj. Veer, sam filmowiec, opisuje, jak Ministerstwo Rolnictwa miało lub zakupiło kolekcję nie mniej niż 1945 filmów informacyjnych w latach 1985-533. Te pokazywane przez doradców rolniczych w salach wiejskich gospód i szkół rolniczych musiały dostosować myślenie rolnika i jego żony do czasów współczesnych. Musieli zacząć tęsknić za traktorem i łatwiej pożegnać się z koniem.

Pomysł przyszedł częściowo z pomocą Marshall Aid ze Stanów Zjednoczonych, ale niemiecki okupant zwrócił się już ku medium filmowemu. Czasami filmy o modernizacji farmy przychodziły z zagranicy, nawet zza żelaznej kurtyny. Jednak większość filmów była tworzona na zamówienie w Holandii przez różnych reżyserów, w tym przez tak znane nazwiska, jak Bert Haanstra i Marten Toonder. Widziałem film o tym ostatnim kilka lat temu z obrazami ówczesnej fabryki zniszczenia Gekro w Rotterdam-Overschie, zmieszanym z rysunkowymi obrazami krowy Theodory.

Przyczyń się do odbudowy swojego kraju
Wyraziła chęć pochowania w zagajniku szkodników, ale jej potomka Klara przekonała ją o użyteczności zniszczenia. A z Teodorą najwyraźniej trzeba było przekonać rolników. Ta korzyść obejmowała również recykling Theodory jako mączki kostnej w paszy dla zwierząt, oszczędzając pieniądze na import paszy dla zwierząt. W ten sposób przyczyniłeś się do odbudowy kraju. Zaznaczone krowy miały coś z Toma Poesa Toondera. Duża część kolekcji z nostalgicznymi obrazami z lat pięćdziesiątych znajduje się obecnie w archiwach Sound & Vision w Hilversum, część w Stanach Zjednoczonych, a część zaginęła.

W swojej rozprawie Veer pokazuje, że przejście to nie tylko fizyczna interwencja w krajobraz, ale także interwencja społeczna i psychiczna. Lata pięćdziesiąte były prawdopodobnie najwspanialszym okresem inżynieria społeczna, pytanie brzmi, czy taka interwencja rządu w ten sposób jest obecnie akceptowana. Być może filmy na spotkania rolników w wiejskich domach też są nieco przestarzałe i powinieneś teraz zająć się poważnymi grami lub TikTok. Mimo to dobra seria telewizyjnych dokumentów o planowanych zmianach w systemie żywnościowym i przyszłości wsi w holenderskim pejzażu miejskim nie wydaje mi się aż tak szalona. Ostatnio bardzo dużo mówi się o wskaźnikach, standardach i instrumentach, a niewiele o tym, dokąd chcemy iść z tym krajem.

Działanie komunikacyjne jest również ważne dla rządu i dotyczy nie tylko głowy, ale także serca. Być może filmowcy i twórcy teatru plenerowego przeniosą nas do zmodernizowanych relacji miejsko-wiejskich roku 2040. A wśród wielu urzędników państwowych jest chyba kilku, którzy mogą tchnąć nowe życie w starą agencję filmową LNV.

Krijn J. Poppe

Krijn Poppe przez prawie 40 lat pracował jako ekonomista w LEI i Wageningen UR, a obecnie piastuje szereg stanowisk doradczych i kierowniczych. Boerenbusiness sięga do swojej biblioteczki i omawia bieżące wydarzenia w oparciu o klasyczne badania.

© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.