Tło Nastrój azotu
Kret przynosi zarazę krów i holenderski twist
Od dawna wiadomo, że holenderskie podejście do kwestii azotu jest całkowicie ignorowane w innych częściach świata. Tam jest ono postrzegane jako przejaw dziwacznej holenderskiej głupoty, co jest zjawiskiem często spotykanym w tym małym kraju nad Morzem Północnym.
Poważna gazeta NRC Handelsblad, wraz z Follow the Money i Omroep Gelderland, poczuła potrzebę posunięcia się jeszcze dalej, wyobrażając sobie miliony krów więcej, gdyby arytmetyczna granica azotu (RKO) spadła z 0,005 mola do 1 mola. Rezultat: krowy praktycznie na balkonie!
Powódź krów
Autorzy tego pstrokatego scenariusz strachu Zdają sobie również sprawę, że to przede wszystkim ćwiczenie teoretyczne. Sami je piszą, a naukowiec Arthur Petersen podkreśla ten fakt. Mimo to udało im się znaleźć dokładnie jednego rolnika, który był gotów potwierdzić, że chce uprawiać z wyższym wskaźnikiem RKO. Uznali to za wystarczający dowód. Jakby zmiana jednej wartości natychmiast otworzyła wszystkie śluzy.
Hodowcy zwierząt gospodarskich chcą tylko jednego
Autorzy całkowicie ignorują fakt, że hodowca zwierząt gospodarskich ma kilka innych rzeczy do odhaczenia, zanim zacznie rozwijać temat. Nie, najwyraźniej hodowca zwierząt gospodarskich myśli tylko o jednej rzeczy każdego dnia.
Na szczęście dla dziennikarzy, profesor azotu Willem Jan Erisman był na tyle uprzejmy, że zwrócił uwagę, iż zwiększenie RKO jest rzeczywiście bardzo problematyczne. Najwyraźniej zapomniał, że przed chwilą stwierdził coś wręcz przeciwnego. Erisman jest częstym komentatorem.
Blog Stibbe'a
Tak czy inaczej, artykuł NRC jest w zasadzie raczej wstępem do dalszych rozważań na temat faktu, że holenderskie sądownictwo (a w szczególności wielu polityków i mediów) stosuje bardzo unikalną metodę interpretacji przepisów dotyczących azotu. Kancelaria prawnicza Stibbe niedawno poświęciła temu tematowi bardzo interesujący artykuł. blog Ten artykuł opiera się na dogłębnej analizie prawnej i nie dotyczy RKO, a raczej szerszego kontekstu. Pozwala spojrzeć na sprawę z szerszej perspektywy.
Dodatkowość europejska i haska
Artykuł Stibbego dotyczy przede wszystkim interpretacji zasady dodatkowości, zastosowanej przez Radę Stanu w orzeczeniu z 18 grudnia ubiegłego roku. Powołując się na różne orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, prawnicy dowodzą, że Europa nie postrzega wymogu dodatkowości jako ogólnego, lecz jako mającego zastosowanie do poszczególnych projektów/wniosków o pozwolenia. Z tej perspektywy ogólny zakaz stosowania środków kompensacyjnych, handlu emisjami, a nawet kompensowania wewnętrznego nie powinien mieć zastosowania. Przedsiębiorstwa ubiegające się o pozwolenie muszą same podejmować własne działania i być pod ich kątem oceniane.
Ta szeroko popierana interpretacja różni się również od poglądów LTO Nederland i kancelarii prawnej Houthoff, ale aby mogła mieć zastosowanie w Holandii, musi zostać potwierdzona w nowym orzeczeniu. Rada Stanu prawdopodobnie będzie musiała wówczas zgodzić się z Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości.
Słodziak
Ogólnie rzecz biorąc, badanie Stibbe'a jest również zgodne z orzeczeniem Sweetmana, który zeszły tydzień Wspomniano o tym, a także stwierdzono, że firmy działające w pobliżu natury nie powinny być oceniane generycznie ani wyłącznie pod kątem emisji azotu. Najwyraźniej Rada Stanu nie czyta lub czyta jedynie pobieżnie kilka orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Może to być kolejny przykład holenderskiej idiosynkrazji. Kiedy w zeszłym roku poproszono najwyższy sąd w Kneuterdijk o doprecyzowanie, co uważa za istotne, przedstawił on również wyjaśnienie, że nikt wcześniej o tym nie słyszałi które w związku z tym odbiegają od tego, co jest powszechne.
Iluzja modelu ujawniona
W piątek, w ostatniej chwili, Ronald Meester, profesor teorii prawdopodobieństwa i ekspert w dziedzinie analizy modeli, opublikował badanie naukowe. Zlecone przez Sekretarza Stanu Rummeniego, rzuciło ono światło na modele wykorzystywane do obliczania depozycji azotu i wrażliwości przyrody na azot. Dlatego też badanie nosi podtytuł: „Badanie niepewności w dyskursie naukowym na temat azotu; Aerius/OPS, krytyczne wartości depozycji, analizy celów przyrodniczych i zalecenia Urzędu Ekologicznego”. Główny tytuł ujawnia wynik: Iluzja wiarygodnego modelu rzeczywistości azotowejKrótko mówiąc: Meester całkowicie ignoruje tak zwaną rzeczywistość. W swoim podsumowaniu ujmuje to w następujący sposób: „Ogółem rzecz biorąc, dochodzę do wniosku, że biorąc pod uwagę połączenie niepewności w KDW i depozycji obliczonych przez model Aerius/OPS, tak naprawdę nie wiemy, co robimy. Ślepo podążamy za wynikami modelu, nie mając możliwości weryfikacji naszych działań. Wiele jest twierdzeń dotyczących azotu, ale praktycznie nie ma twierdzeń ilościowych, które można by faktycznie zweryfikować. Z tego powodu nie uważam pracy z połączeniem KDW/Aerius za naukową. Stwierdzenia dotyczące ustaleń empirycznych pociągających za sobą daleko idące konsekwencje prawne (emisje i depozycja azotu) powinny być weryfikowalne, a nie są”.
To, że raport w ogóle został opublikowany, to prawdziwy cud, ponieważ publikacja spotkała się ze znacznym oporem. Został on jednak „zrecenzowany”, jak to zwykle bywa w kręgach naukowych, a Izba Reprezentantów domagała się jego upublicznienia. Mimo że wielu urzędników uważało, że lepiej byłoby, gdyby trafił do szuflady.
Nowy blok interesów
Kolejnym stosunkowo nowym wydarzeniem tego tygodnia było powstanie nowej koalicji rolniczej, składającej się z ośmiu organizacji, z wyłączeniem LTO Nederland i jej ruchu młodzieżowego. Choć ich połączenie jest zaskakujące, to dobry znak dla sektora rolniczego, że wewnętrzne różnice schodzą na dalszy plan. Większy, nowy blok jest lepszy niż trwająca fragmentacja ostatnich lat. Ustalenie, kto obejmie przywództwo, może jeszcze trochę potrwać i miejmy nadzieję, że koalicja nie zmarnuje na to zbyt wiele energii.
Klaasa van der Horsta
© Analiza rynku DCA. Niniejsza informacja rynkowa podlega prawu autorskiemu. Zabrania się reprodukowania, rozpowszechniania, rozpowszechniania lub udostępniania treści osobom trzecim za wynagrodzeniem w jakiejkolwiek formie bez wyraźnej pisemnej zgody DCA Market Intelligence.
